|
Karar Sayısı : 2012/2813
4 Mart 2010 tarihinde Ankara’da imzalanan ve
6/12/2011 tarihli ve 6254 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan ekli
“Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Yeni Zelanda Hükümeti Arasında Hava
Hizmetlerine Dair Anlaşma”nın onaylanması; Dışişleri Bakanlığının 23/1/2012
tarihli ve HUM/8027113 sayılı yazısı üzerine, 31/5/1963 tarihli ve 244
sayılı Kanunun 3 üncü maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 10/2/2012
tarihinde kararlaştırılmıştır.
Abdullah
GÜL
CUMHURBAŞKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
Başbakan
B. ARINÇA.
BABACANB.
ATALAYB.
BOZDAĞ
Başbakan YardımcısıBaşbakan
YardımcısıBaşbakan
YardımcısıBaşbakan
Yardımcısı
S. ERGİNF.
ŞAHİNE. BAĞIŞN.
ERGÜN
Adalet BakanıAile ve Sosyal
Politikalar Bakanı Avrupa
Birliği BakanıBilim,
Sanayi ve Teknoloji Bakanı
F. ÇELİKE. BAYRAKTARC.
YILMAZM.
Z. ÇAĞLAYAN
Çalışma ve Sosyal Güvenlik BakanıÇevre ve Şehircilik BakanıDışişleri Bakanı
V.Ekonomi
Bakanı
S. ERGİNE.
BAYRAKTARM.
M. EKERH.
YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı V.Gençlik ve Spor Bakanı V.Gıda, Tarım ve Hayvancılık
BakanıGümrük ve Ticaret
Bakanı
İ. N. ŞAHİNC.
YILMAZE. GÜNAYM.
ŞİMŞEK
İçişleri BakanıKalkınma
BakanıKültür
ve Turizm BakanıMaliye
Bakanı
Ö.
DİNÇERİ.
YILMAZV.
EROĞLU
Milli
Eğitim BakanıMilli
Savunma BakanıOrman
ve Su İşleri Bakanı
R.
AKDAĞB.
YILDIRIM
Sağlık
BakanıUlaştırma,
Denizcilik ve Haberleşme Bakanı
TÜRKİYE
CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE YENİ ZELANDA HÜKÜMETİ
ARASINDA
HAVA HİZMETLERİNE DAİR ANLAŞMA
(Bundan sonra “Taraflar” olarak anılacak olan) Türkiye
Cumhuriyeti Hükümeti ve Yeni Zelanda Hükümeti
7 Aralık 1944 yılında Şikago’da imzaya açılmış olan
Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesinin ve Uluslararası Hava Hizmetleri
Transit Anlaşmasının Tarafları olarak;
Havayolları arasında rekabete dayalı uluslararası
havacılık sistemini ilerletmek ve havayollarını yenilikçi ve rekabetçi
hizmetler geliştirmek ve uygulamak için teşvik etmek arzusuyla;
Hava araçlarının güvenliğine karşı yapılan, kişi ve
mülkiyetleri tehlikeye atan, hava taşımacılığını olumsuz etkileyen ve sivil
havacılığın emniyeti konusunda halkın güvenini zedeleyen hareket ve
tehlikeler konusundaki ciddi endişelerini teyit ederek ve uluslararası hava
taşımacılığında en üst seviyede emniyet ve güvenliği sağlamak arzusuyla;
Aşağıdaki şekilde anlaşmışlardır:
MADDE 1
Tanımlar
Bu Anlaşma amacı doğrultusunda, metin içeriği aksini
gerektirmediği takdirde,
a) “Havacılık otoriteleri” terimi Türkiye Cumhuriyeti
için Ulaştırma Bakanlığı ve Yeni Zelanda için Sivil Havacılık konusundan
sorumlu Bakanlık veya sözü geçen her iki otorite için herhangi bir görevi
yerine getirmeye yetkili herhangi bir teşekkül ya da kişiyi;
b) “Mutabık kalınan hizmetler” terimi, trafiğin alınması
ve boşaltılması için 3. Maddenin alt paragraf 1 (c)’de belirtilen
seferleri;
c) “Anlaşma”, terimi, bu Anlaşmayı, Eklerini ve bunlarda
yapılabilecek her türlü değişiklikleri;
d) “Hava taşımacılığı” terimi, yolcu, bagaj, kargo ve
postanın ayrı ayrı ya da bir arada, ücret ya da kiralama yoluyla, hava
araçları vasıtasıyla taşınmasını;
e) “Havayolu” terimi, hava taşımacılığı pazarlaması ya
da işletmesinde bulunan her türlü hava taşıma işletmesini;
f) “Kapasite” terimi, bu Anlaşma uyarınca, (her şehirden
karşılıklı ya da ülkeden ülkeye) veya günlük, haftalık, sezonluk ya da
yıllık olarak belli bir dönemde bir hatta sunulan uçuş sayısı (frekans),
koltuk ya da kargo tonajı şeklinde belirlenen sefer miktarını(larını);
ifade etmektedir.
g) “Sözleşme” terimi, 7 Aralık 1944 tarihinde Şikago’da
imzaya açılan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesini ifade eder ve
aşağıdakileri de kapsar:
- belirli bir zamanda her iki Taraf için yürürlükte olması
kaydıyla, söz konusu Sözleşmenin 90’ncı Maddesi uyarınca benimsenmiş olan
Ekler ve değişiklikler;
- söz konusu Sözleşmenin 94 (a) Maddesine göre yürürlüğe
giren ve her iki Tarafça onaylanmış değişiklikler
h) “Tayin edilen havayolu”, bu Anlaşmanın 2. Maddesine
(Tayin edilme, Yetkilendirme ve İptal edilme) göre tayin edilen veya
yetkilendirilen havayolu ya da havayollarını,
i) “Yer hizmetleri” , yolcu, kargo ve bagaj hizmetleri
ve ikram kolaylıkları ve/veya hizmetleri de dahil olmak üzere çeşitli
hizmetleri;
j) “ICAO” Uluslararası Sivil Havacılık Örgütünü;
k) “Uluslararası hava taşımacılığı” birden fazla
Devletin ülkesi üzerindeki hava sahasının kullanıldığı hava taşımacılığını;
l) “Pazarlamacı havayolu”, kod paylaşımı vasıtasıyla
başka bir havayolu şirketince işletilen hava aracı ile hava taşımacılığı
sunan havayollarını;
m) “Teknik iniş” terimi, Sözleşmenin 96. Maddesinde
belirtilen anlamı ifade etmektedir.
n) “Ücret tarifesi” terimi, yolcu (onların bagajları)
bagaj veya kargo (posta hariç) taşınması için alınacak her türlü fiyatları,
oranları ve bu fiyatların geçerli olduğu şartları; ki bu fiyatlara komisyon
ücretleri ve taşıma belgeleri satışı için diğer ek ödemeler dahil, fakat
posta taşınması ödemeler ve şartlar hariçtir.
o) “Ülke” terimi, Yeni Zelanda tarafı açısından
Tokelau’nun hariç bırakılması kaydıyla, Sözleşmenin 2. Maddesindeki anlamı;
p) “Kullanıcı ücretleri”, havayollarına, havayolu,
havayolu çevresi, hava seyrüsefer ve havacılık güvenliği olanak ve
hizmetleri için hizmet sağlayıcısı tarafından uygulanan ücreti
ifade etmektedir.
MADDE 2
Tayin Etme,
Yetkilendirme ve İptal Etme
1. Her bir Taraf, bu Anlaşma uyarınca uluslararası hava
taşımacılığında yer almak istediği sürece, dilediği sayıda havayolunu tayin
etme ve bu tayinleri geri çekme veya değiştirme hakkına sahip olacaktır. Bu
tayinler yazılı şekilde diplomatik kanallar yoluyla diğer Tarafa
bildirilecektir. 3. Maddenin 1(a) ve 1(b) alt paragraflarında sözü geçen
haklara sahip havayolları için tayin edilme gerekmeyecektir.
2. Tayin edilen havayolundan, hava aracının işletilmesi
ve seyrüseferine dair işletme yetkilerinin ve teknik izinlerinin tavsiye
edilen biçim ve şekilde tayininin ve uygulamaların alınmasından sonra,
tayin edilen havayolu;
a) Tayin edilmiş bir havayolunun hakiki sahipliği ve
etkin kontrolünün bu havayolunu tayin eden Tarafın veya uyruklarının elinde
bulunması,
b) Havayolunun kendisini tayin eden Tarafın ülkesinde
kurulmuş olması ve yerleşik olması,
c) Havayolu, uluslararası hava taşımacılığı
işletmeciliği için Sözleşmenin hükümlerine uygun olarak, yönetmelik ve
kurallarca öngörülen şartları karşılayacak nitelikleri taşıyor olması,
d) Havayolunun gerekli işletme izinlerine sahip olması,
e) Havayolunu tayin eden Tarafın, bu Anlaşmanın 5.
Maddesinde (Emniyet) ve 6. Maddesinde (Havacılık Güvenliği) belirtilen
standartlara sahip olması ve bu standartları uyguluyor olması,
koşullarını sağladığı takdirde, karşı Taraf gerekli
yetkileri gecikmeden tanıyacaktır.
3. Bir havayolu bu şekilde tayin edildikten ve
yetkilendirildikten sonra, bu Anlaşmanın uygulanan hükümlerine uyması
karşılığında uluslararası hava taşımacılığına başlayabilir.
4. Bu Maddenin 2. paragrafında belirtilen şartların
yerine getirilmemesi veya havayolunun bu Anlaşma altında öngörülen hükümlere
göre işletilmemesi durumunda, her bir Taraf karşı Tarafça tayin edilen
havayolunun işletme yetkilerini veya teknik izinlerini geri çekebilir,
iptal edebilir, askıya alabilir veya kısıtlayabilir.
5. Bu Maddenin 2(a)’dan 2(d)’ye kadar olan alt paragrafları
ile ilgili daha ileri uyumsuzlukların önlenmesi için acil bir işlem
gerekmediği takdirde, bu Maddenin 4. paragrafında belirtilen haklar diğer
Tarafla istişareden sonra uygulanacaktır.
6. Bu Madde her bir Tarafın diğer Tarafın havayolu veya
havayollarının bu Anlaşmanın 5. Maddesi (Emniyet) ve 6. Maddesi (Havacılık
Güvenliği) ile uyumlu işletme yetkisi ve izni üzerindeki geri çekme, iptal
etme, kısıtlama ve kayıt koyma haklarını kısıtlamaz.
MADDE 3
Hakların
Tanınması
1. Her bir Taraf diğer Tarafa, diğer Tarafın havayoluna
uluslararası hava taşımacılığını yürütebilmesi için aşağıdaki hakları
tanır:
a) Kendi ülkesi üzerinden iniş yapmadan uçma hakkı;
b) Ülkesine teknik iniş yapma hakkı;
c) Tayin edilen havayolları için Ek 1’de belirtilen
hatlarda seferler işletmek ve yolcu, kargo, posta almak ve bırakmak
amacıyla ülkesine iniş yapma hakkı; ki bunlar bundan sonra “Mutabık kalınan
hizmetler” olarak tanımlanacaktır ve;
d) Bu Anlaşmada başka bir şekilde belirtilmiş haklar
2. Bu Maddedeki hiçbir husus bir Tarafın havayolu veya
havayollarına diğer Tarafın ülkesindeki noktalar arasında ücret karşlığı
yolcu, bagaj, kargo taşıma, posta alma ve bırakma hakkını verdiği şeklinde
anlaşılamaz.
MADDE 4
Yasaların
Uygulanması
1. Bir Tarafın ülkesine girişte, ülkesinde ve ülkesinden
ayrılışta, sözü geçen Tarafın hava aracının işletilmesine ve seyrüseferine
dair yasa, yönetmelik ve kurallarına diğer Tarafın havayollarınca
uyulacaktır.
2. Bir Tarafın ülkesine girişte, ülkesinde ve ülkesinden
ayrılışta, sözü geçen Tarafın yolcular, mürettebat, kargo ve hava aracının
ülkeye girişi ya da ayrılışına dair kanun, yönetmelik ve kurallarına
(giriş, giriş izni, havacılık güvenliği, göç, pasaport, daha ileri yolcu
bilgisi, gümrük ve karantina veya posta ve gerektiğinde posta ile ilgili yönetmelikler
ve kurallar) yolcular, mürettebat ve kargo tarafından ya da onlar adına
uyulacaktır.
3. Hiçbir Taraf, benzer hava taşımacılığında bulunan
kendi havayoluna veya herhangi bir diğer havayoluna giriş, giriş izni,
havacılık güvenliği, göç ve pasaport kontrolü, daha ileri yolcu bilgisi,
gümrük, karantina ve benzer yönetmeliklerin uygulanmasında diğer Tarafın
havayolunun özerinde bir öncelik tanımayacaktır.
4. Her bir Tarafın ülkesinde doğrudan transit geçen ve
bu amaçla kendilerine havaalanında ayrılan kısımdan ayrılmayan yolcu, bagaj
ve kargo havacılık güvenliği, narkotik kontrolü, göç gerekleri ve özel
durumlarda ilgili Tarafın yasa ve yönetmeliklerinin gerektirdiği ve özel
durumlar halinde kontrole tabi olabilir. Doğrudan transit geçen bagaj ve kargo
gümrük ve diğer benzer vergilerden muaf tutulacaktır.
MADDE 5
Emniyet
1. Bir Tarafça verilen veya geçerli kılınan ve halen
yürürlükte bulunan uçuşa elverişlilik sertifikaları, yetki sertifikaları ve
lisanslar diğer Tarafça, bu Anlaşmanın öngördüğü mutabık kalınan
hizmetlerin işletilmesi amacıyla, bu sertifika veya lisansların verilmiş
veya geçerli kılınmış bulundukları kuralların Uluslararası Sivil Havacılık
Sözleşmesi gereğince konulmuş veya konulabilecek minimum standartlara eşit
veya bunların üzerinde olmaları şartıyla geçerli olarak tanınacaktır.
2. Her bir Tarafın havacılık otoriteleri tarafından,
mutabık kalınan hizmetlerin işletilmesinde, herhangi bir şahıs ya da tayin
edilen havayolu ya da uçağa verilen, yukarıdaki 1. paragrafta belirtilen
lisans ve sertifikalarla ilgili ayrıcalık ve şartların, sözleşmede
belirlenen asgari standartlardan bir farklılığa izin vermesi ve bu farkın
ICAO tarafından tanınması durumunda, diğer Taraf söz konusu sorunun
açıklığa kavuşması hususunda havacılık otoriteleri arasında istişare talep
edebilir.
3. Her bir Taraf, diğer Tarafça tescil edilen hava
aracına veya kendi uyruğundaki kişilere verilen lisanslar ve yeterlilik
belgelerini kendi ülkesine yapılan uçuşlarda ve inişlerde, tanıma veya
reddetme hakkını saklı tutar.
4. Her bir Taraf, havacılık olanakları, uçuş
mürettebatı, hava aracı ve hava aracının işletilmesine dair konularda diğer
Tarafın sağladığı emniyet standartları hakkında istediği zaman istişare
talep edebilir. Bu istişareler talepten itibaren 30 gün içinde
gerçekleştirilecektir.
5. Bu istişareleri takiben, eğer Taraflardan biri
diğerinin o sırada Sözleşmeye göre belirlenen ve 4. paragrafta sözü geçen
alanlarda emniyet standartlarını etkili bir şekilde sağlamadığını ve
uygulamadığını tespit ederse, diğer Taraf bu tespitler hakkında ve bu
standartlara uyulması için gerekli girişimler hakkında
bilgilendirilecektir. Daha sonra diğer Taraf, Taraflarca uzlaşılan belli
süre zarfında uygun olan düzeltmeleri yapacaktır.
6. Bu Maddenin 7. paragraftan 10. paragrafa kadar olan
kısımları, bu Maddenin 1. paragraftan 5. paragrafa kadar olan kısımlara ve
Sözleşmenin 33. Maddesi altındaki Tarafların yükümlülüklerine ek teşkil
etmektedir.
7. Sözleşmenin 16. Maddesine uygun olarak, bir Tarafın
havayolu tarafından veya havayolu adına işletilen hava aracının diğer
Tarafın ülkesine ya da ülkesinden sefer düzenlerken, ülkesinde bulunduğu
Tarafın yetkili temsilcileri tarafından olağandışı bir gecikmeye yol
açmamak şartıyla incelemeye tabi olabileceği konusunda Taraflar mutabık
kalmışlardır. Söz konusu incelemenin amacı hava aracının ilgili
evraklarının ve mürettebatın lisanslarının geçerliliğini ve hava araç ve
teçhizatının durumunun o sırada Sözleşmede belirlenen standartlara
uygunluğunu doğrulamak olacaktır.
8. Havayolu işletmesinin emniyetini sağlamak için acil
bir eylem gerekmesi durumunda, her bir Taraf, diğer Tarafın havayolu veya
havayollarının işletme yetkilerini o anda askıya alma veya değiştirme
hakkını saklı tutar.
9. 8. paragraf uyarınca, bir Tarafça yapılan herhangi bir
hareket, bunu gerektiren sebep ortadan kalktığında durdurulacaktır.
10. Bu Maddenin 5. paragrafı uyarınca, eğer sözü geçen
birinci Taraf mutabık kalınan süre dolduğunda adı geçen ikinci Tarafın
ilgili standartlara hala uymadığını belirlerse, adı geçen birinci
TarafICAO Genel Sekreterine danışacaktır.
Genel Sekreter ayrıca adı geçen birinci Tarafça bir sonraki uygun çözüm
hakkında bilgilendirilecektir.
MADDE 6
Havacılık
Güvenliği
1. Taraflar, uluslararası hukuka göre mevcut hak ve
yükümlülüklerine uygun olarak, sivil havacılık güvenliğinin yasadışı
müdahalelere karşı korunması amacıyla birbirlerine karşı üstlendikleri
yükümlülüğün, bu Anlaşmanın ayrılmaz bir parçasını teşkil ettiğini teyit
ederler. Taraflar, uluslararası hukuka göre mevcut haklarının ve yükümlülüklerinin
genel niteliklerini kısıtlamaksızın, özellikle 14 Eylül 1963 tarihli, Hava
Araçlarında İşlenen Suçlar ve Diğer Eylemlere ilişkin Tokyo Sözleşmesi, 16
Aralık 1970 tarihli Hava Araçlarının Yasadışı Yollarla Ele Geçirilmesinin
Önlenmesine ilişkin Lahey Sözleşmesi, 23 Eylül 1971 tarihli Sivil Havacılık
Güvenliğine Karşı İşlenen Suçların Önlenmesine ilişkin Montreal Sözleşmesi
ve bunun eki protokolü olan 24 Şubat 1988 tarihli Uluslararası Sivil
Havacılığa Hizmet Veren Hava Limanlarında Yasadışı Şiddet Eylemlerinin
Önlenmesine ilişkin Montreal Protokolü ve Tarafların taraf oldukları sivil
havacılık güvenliğine ilişkin diğer herhangi bir sözleşmeye ve protokole
uygun hareket edeceklerdir.
2. Taraflar, sivil hava araçlarının yasadışı yollarla
ele geçirilmesini önlemek, bu hava araçlarının, yolcularının ve
mürettebatının, havaalanlarının ve hava seyrüsefer tesislerinin emniyetine
karşı diğer yasadışı eylemleri ve sivil havacılığın güvenliğine ilişkin
diğer herhangi bir tehdidi bertaraf etmek üzere, talep halinde birbirlerine
gerekli her türlü yardımda bulunacaklardır.
3. Taraflar karşılıklı ilişkilerinde, Taraflara
uygulanabilir olduğu ölçüde, Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü tarafından
konulan ve Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesine Ek olarak kabul edilen
havacılık güvenliği hükümlerine uygun olarak hareket edeceklerdir.
Taraflar, kendi tescilindeki hava aracı işletmecilerinin veya işyeri
merkezi ülkelerinde bulunan veya ülkelerinde sürekli mukim olan hava aracı
işletmecilerinin ve ülkelerindeki havaalanı işletmecilerinin söz konusu
havacılık güvenliği hükümlerine uygun hareket etmelerini isteyeceklerdir.
Her bir Taraf diğer Tarafı ulusal yönetmelik ve uygulamalar ile eklerdeki
havacılık güvenlik standartları arasındaki herhangi bir fark hakkında
bilgilendirecektir. Her bir Taraf karşı Tarafla bu farkları görüşmek üzere
istediği zaman istişare talep edebilir.
4. Söz konusu hava aracı işletmecilerinden, bir Tarafın
ülkesine giriş için, bu ülkeden çıkış için veya bu ülkede kalınan süre
zarfında bu Tarafça, yukarıdaki (3) paragrafta atıf yapılan havacılık
güvenliği hükümlerine uymaları istenebilir. Taraflardan her biri, kendi
ülkesinde hava araçlarının güvenliğinin sağlanması, yolcuların,
mürettebatın el bagajlarının, genel bagajın, kargo ve hava aracı
levazımatının yükleme ve boşaltma öncesinde ve sırasında kontrolü amacıyla
yeterli tedbirlerin alınmasını ve etkin şekilde uygulanmasını
sağlayacaktır. Taraflardan her biri, özel bir tehdidin bertaraf edilmesi
amacıyla diğer Tarafın makul özel güvenlik tedbirleri alınması yolunda
yapacağı herhangi bir talebi olumlu şekilde dikkate alacaktır.
5. Sivil hava araçlarının yasadışı yollarla ele
geçirilmesi olayı veya bu doğrultuda bir tehdidin olması veya hava
araçlarına, yolcularına ve mürettebatına, havaalanlarına veya hava
seyrüsefer tesislerine yönelik diğer yasadışı müdahalelerin meydana gelmesi
halinde Taraflar, haberleşmede ve bu tür bir olayın veya olay tehdidinin
süratli ve güvenli biçimde sona erdirilmesini amaçlayan diğer uygun
tedbirlerin alınmasında kolaylık sağlayarak birbirlerine yardımcı
olacaklardır.
6. Her bir Taraf uyarıyı takip eden 60 gün içinde (veya
havacılık otoritelerinin anlaşmaları halinde daha kısa bir süre zarfında)
kendi ülkesine veya kendi ülkesinden olan uçuşlarda diğer Tarafın hava
aracı işletmecilerince uygulanan ya da uygulanması planlanan güvenlik
tedbirleri için karşı Tarafın ülkesinde kendi havacılık otoriteleri için
bir değerlendirme yapma hakkına sahiptir. Böyle bir değerlendirmenin
yapılması için gerekli idari düzenlemeler havacılık otoritelerince ortak
belirlenecek ve bu değerlendirmelerin hızlıca yapılması için gecikmeden
uygulanacaktır.
7. Bir Tarafın, diğer Tarafın bu Maddenin hükümlerinden
saptığına dair makul gerekçeleri olması halinde, ilk Taraf derhal istişare
talep edebilir. Bu istişareler herhangi bir Tarafın talebinin ulaşmasından
itibaren 15 gün içinde başlayacaktır.
MADDE 7
Kullanıcı
Ücretleri
1. Tarafların her biri, havalimanı, havalimanı çevresi,
hava seyrüsefer ve havacılık güvenliği olanakları ve hizmetlerinden sorumlu
olanları makul, ayrımcı olmayan ve kullanıcıların sınıfları arasında eşit
dağılıma dayanarak kullanıcılardan ücret toplanması konusunda teşvik etmek
için elinden gelenin en iyisini yapacaktır.
2. Makul ücretler, tesis ve hizmetleri sağlayan yetkili
ücretlendirme otoritelerinin masraflarının tümünü yansıtır fakat bunları
geçmeyecektir. Bunlar amortisman düşüldükten sonra varlıklar için makul bir
geri dönümü içerebilir, Tesis ve hizmetler için konulan ücretler verimli ve
ekonomik temellere dayanmalıdır. Ücretlerde ayrım gözetilmemesi için
yabancı havayollarından toplanacak ücretler, bir Tarafın benzer
uluslararası seferler yapan kendi havayollarına uygulanandan yüksek
olmayacaktır.
3. Taraflar ücretlerin makul, haklı ve bu Maddenin 1. ve
2. fıkralarına uyumlu dağılımının yapılmasını sağlamak için yetkili
ücretlendirme otoriteleri ve havayolları arasında gerekli olabilecek bilgi
alışverişini teşvik edecektir.
4. Ücretlerin artırılması veya yeniden belirlenmesi
yetkili ücretlendirme otoriteleri ve havayolları arasında yeterli
istişareleri takiben olacaktır. Kullanıcıların görüşlerini belirtebilmesini
teminen, kullanıcı ücretlerinde değişiklik amacıyla herhangi bir teklif
için makul uyarı değişiklikler yapılmadan önce bildirilecektir.
MADDE 8
İstatistikler
1. Bir Tarafın havacılık otoriteleri, diğer Tarafın
tayin edilen havayolundan bu Anlaşma çerçevesinde gerçekleştirilen
hizmetlerde, o havayolu tarafından taşınan trafik ile ilgili istatistiki
bilgileri talep edebilir.
2. Her bir Tarafın havacılık otoriteleri tayin edilen
havayollarınca sağlanması gereken istatistiklerin mahiyetini
belirleyebilir, ve bu gereklilikleri ayrım gözetmeden uygulayacaktır.
MADDE 9
Gümrük
Vergileri ve Diğer Harçlar
1. Her bir Tarafın havayollarınca uluslararası hava
taşımacılığında işletilen hava araçları, ulusal otoritelerin koyduğu tüm
ithalat sınırlamaları, gümrük vergileri, tüketim vergileri ve benzer ücret
ve harçlardan muaf olacaktır. Yedek parçalar, normal hava aracı teçhizatı
ve sadece hava araçlarının işletilmesi veya onarım, bakım ve hizmeti için
kullanılması planlanan diğer kalemler, bu teçhizat ve kalemler sadece hava
aracında kullanılması ve ülkeden çıkarılması kaydıyla benzer şekilde muaf
olacaklardır.
2. a) Söz konusu havayolunca uluslararası hava
taşımacılığının kurulması ve sağlanması amacıyla, her durumda hava aracının
içerisinde kullanılmak kaydıyla, bir Tarafın ülkesine diğer Tarafın
havayolunca getirilmiş veya bir Tarafın havayoluna diğer Tarafın ülkesinde
tedarik edilmiş olsa da, aşağıdaki kalemler Tarafların ulusal
otoritelerince konulan ithalat sınırlamaları, gümrük vergileri, tüketim
vergileri ve benzer ücret ve harçlardan muaf olacaktır.
i. Hava aracı levazımatı (yiyecek, içecek ve uçuş
esnasında yolculara satılacak ya da yolcularca kullanılacak ürünler gibi
kalemler fakat bunlarla sınırlı değil);
ii. Yakıt, yağlama maddeleri (hidrolik sıvılar dahil) ve
tüketilebilir teknik malzemeler; ve
iii. Motorlar dahil olmak üzere yedek parçalar.
b) Bu muafiyetler, söz konusu kalemler uçağa alındıkları
diğer Tarafın ülkesi üzerinde olan yolculukların her hangi bir kısmında
kullanılsa dahi uygulanacaktır.
3. Bu Madde altında sağlanan muafiyetlere, bir Tarafın
havayoluna diğer Tarafın ülkesinde sağlanan hizmetlerin masraflarına
dayanan harçlar dahil değildir.
4. Bu Maddenin 1. ve 2. paragraflarında belirtilen ve
bir Tarafın havayolunca hava aracının içinde hava aracının işletilmesi için
kullanılan, normal hava aracı teçhizatı, yakıt ikmalleri, yağlayıcılar
(hidrolik sıvılar dahil) ile diğer kalemler, diğer Tarafın ülkesinde sadece
o Tarafın gümrük otoritelerinin onayı ile indirilebilir. Havayolunun
hizmetleri için kullanılması amaçlanan hava aracı levazımatı herhangi bir
durumda indirilebilir. Bu Maddenin 1. ve 2. paragraflarında sözü geçen
teçhizat ve malzemelerin ülke dışına çıkana kadar uygun otoritelerin
idaresi veya kontrolü altında tutulması gerekebilir veya o Tarafın uygun
yasa ve mevzuatına uygun şekilde indirilebilir.
5. Bu Maddede sağlanan muafiyetler, bir Tarafın havayolu
veya havayolları bu Maddenin 1. ve 2. paragraflarında belirtilen kalemler
için başka havayolu ya da havayollarıyla karşı Tarafın ülkesinde yükleme
veya transfer için anlaşmaya yaptıysa, benzer şekilde diğer havayolu ya da
havayollarına da diğer Tarafın bunları sağlaması şartıyla verilecektir.
MADDE 10
Ücret
Tarifeleri
1. Her bir Taraf, trafiğin taşınması için her bir
havayolunun kendi ücret tarifesini belirlemesine izin verecektir.
2. Ulusal yasa ve yönetmeliklerle zorunlu kılınmadıkça,
havayollarınca belirlenen ücret tarifelerinin herhangi bir Tarafın
havacılık otoritelerine bildirilmesi gerekmeyecektir.
3. Herhangi bir havacılık otoritesi diğer Tarafın
havayolu tarafından sunulan ya da geçerli olan ücret tarifesinden
memnuniyetsizlik duyarsa ve eğer herhangi bir otoriteden talep gelirse,
havacılık otoriteleri konuyu istişareler yoluyla çözmek için elinden geleni
yapacaktır. Hiçbir durumda, bir Tarafın havacılık otoritesi, diğer Tarafın
havayolunun tarifesinin yürürlüğe girmesini veya devamını önlemek için tek
taraflı bir harekette bulunmayacaktır.
MADDE 11
Kapasite
1. Bu Anlaşma çerçevesinde, her iki Tarafın havayolu
işletmelerine, kendi ülkeleri arasında belirtilen hatlarda, mutabık kalınan
seferleri işletmeleri için adil ve eşit imkan sağlanacaktır.
2. Sağlanacak olan kapasite, hizmetler başlamadan önce,
Tarafların havacılık otoriteleri arasında karşılıklı olarak
belirlenecektir. Başta kararlaştırılan bu kapasite zaman zaman anılan
otoritelerce gözden geçirilebilir.
MADDE 12
Ticari
Fırsatlar
1. Her bir Tarafın havayolları, diğer Tarafın ülkesinde
şu haklara sahip olacaktır:
(a) Promosyon, satış ve hava ulaşım idaresi için
“offline” ofisler dahil, ofis açma hakkı,
(b) Herhangi bir şahsa hava ulaşım pazarlama ve
satışlarını, ofisleri ve kendi takdirine bağlı olarak, acenteleri ve arabulucuları
vasıtasıyla, kendi ulaşım belgelerini kullanarak yapma hakkı,
(c) Diğer Tarafın ülkesinde işletilen herhangi bir
havayolunun, şirketin veya bir kuruluşun personelini ve hizmetlerini
kullanma hakkı.
2. Bir Tarafın havayolları, diğer Tarafın giriş yapma,
konaklama ve çalışmaya ilişkin yasa ve yönetmeliklerine uygun olarak, hava
ulaşımı açısından gerekli gördüğü sürece, kendi idari, satış, teknik,
işletmen ve diğer uzman personelini diğer Tarafın ülkesine getirme hakkına
sahip olacaktır. Bu yasa ve yönetmeliklere uygun olarak, bu Maddede
belirtilen temsilci ve personelin çalışma izinleri, vizeleri ve diğer
ilgili evrakı en az gecikme ile verilecektir.
3. Her bir Tarafın tayin ettiği havayolları, yerel veya
serbest çevrilebilir para birimi ile hava ulaşım hizmeti satmakta, herhangi
bir şahıs da bu hizmeti almakta özgür olacaktır. Her havayolu, fonlarını
serbest çevrilebilir bir para birimine çevirmekte ve diğer Tarafın
toprağına transfer etmede serbest olacaktır. Diğer Tarafın ulusal
yasalarına, yönetmeliklerine ve politikalarına tabi olarak, uçuşlar
esnasında elde edilen gelirlerin talep tarihinde dış pazarındaki oranlar
üzerinden çevirme ve ülkesine transfer etme hakkına sahip olacaktır. Sözü
geçen çevirme ve transfer için normal olarak alınan ücret dışında herhangi
bir ücrete tabi tutulmayacaktır.
4. Her bir Tarafın havayolları tercihine göre diğer
Tarafın ülkesinde, yakıt alımı dahil yaptığı yerel harcamalarda, yerel para
birimiyle veya yerel döviz mevzuatı izin verdiği takdirde, serbestçe
çevrilebilir başka bir dövizle ile ödeme yapabilecektir.
5. Her bir Tarafın tayin edilmiş havayolları, rekabet
hususunda yürürlükte olan kanun ve düzenlemelere tâbi olarak, uygun
güzergâh ve trafik haklarına sahip bulunmak ve satışı yapılan her bir bilet
için, müşteriye hizmetin hangi kısmının hangi havayolu tarafından
gerçekleştirileceği bildirilmek koşuluyla aşağıda belirtilen anlaşmalar
için;
a) aynı Tarafın havayolu/havayollarıyla
b) diğer Tarafın havayolu/havayollarıyla ve/veya
c) üçüncü bir ülkenin havayolu veya havayollarıyla
bloke edilmiş koltuk, kod paylaşımı ve diğer ticari
anlaşmalar gibi pazarlama anlaşmaları yapabilirler.
6. Tarafların havacılık otoriteleri tarafından
karşılıklı olarak aksi kararlaştırılmadıkça, pazarlamacı havayolu olarak kod
paylaşımı yapıyorken, her iki Taraf havayolları tarafından da belirlenip
satışa sunulabilecek olan kapasite, bu Anlaşma altında herhangi bir
sınırlamaya tâbi değildir.
7. (a) Bir Tarafın tayin edilen havayolu veya
havayolları, karşılıklılık ilkesi temelinde ve her iki Tarafın milli
mevzuat ve yönetmeliklerine tabi olarak, diğer Tarafın ülkesinde isteğe
göre ya kendisi mevzuatlarda belirlenen yer hizmetlerini verebilir ya da bu
hizmetlerin, tamamen ya da kısmen, diğer Tarafın otoritelerince yetkilendirilmiş
herhangi bir acente vasıtasıyla yapılmasını sağlayabilir.
(b) Yukarıda belirtilen hakların ifası yalnızca
havaalanı emniyeti veya güvenliği mülahazaları ile ortaya çıkan fiziki ve
operasyonel sınırlamalara tabidir. Herhangi bir sınırlama, aynı sınırlamaya
aynı anda maruz kalan benzer uluslararası hava hizmetleri yapan en
elverişli anlaşma koşullarının uygulandığı herhangi bir havayoluna daha az
elverişli olmayan koşullarda uygulanır.
8. İşletilen hava aracı ve mürettebat güvenlik
standartlarına ve gerekliliklerine uyduğu müddetçe, her bir Tarafın
havayollarına, diğer havayolları dahil herhangi bir şirketten kiralanmış
hava aracı veya mürettebat ile uluslararası hava ulaşımında bulunma izni
verilecektir.
9. Taraflar, bu Anlaşma çerçevesinde belirlenen hakların
ve yetkilerin etkin kılınması için, her bir Tarafın havayollarının diğer
Tarafın ülkesinde, karşılıklı olarak belirlenmiş havalimanlarına ayrım
gözetilmeksizin giriş yapma fırsatı olması gerektiğini tanıyacaklardır.
MADDE 13
Rekabet
1. Zaman zaman değişikliğe uğrayan her bir Tarafın
rekabet kanunu, ilgili Tarafın kendine ait olan yargı alanı içinde
işletilen havayollarına uygulanacaktır. Bu yasalarla izin verildiğinde, bir
Taraf veya bu Tarafın rekabet otoritesi, havayolları arasındaki ticari
anlaşmaları, yerel rekabet yasasının uygulanmasından tek taraflı olarak
bağışık tutabilir, Bu durum, bir Tarafı ya da Tarafın rekabet otoritesini
karşılıklı olarak bağışıklık sağlamaya zorunlu bırakmaz.
2. Rekabet ve tüketici yasasının uygulanması herhangi
bir Tarafça sınırlandırılmaksızın, herhangi bir Tarafın havacılık
otoriteleri, herhangi bir havayolu işletmesinin diğer tarafın ülkesinde
adaletsiz ve ayrımcı bir tutuma maruz kaldığını düşündükleri takdirde,
diğer Tarafın havacılık otoritelerine ihtarda bulunabilirler. Birinci
Tarafın, durumun bu esnada çözüldüğünden tatmin olmaması durumunda ihtar
verilmesinin hemen ardından havacılık otoriteleri istişarede
bulunacaklardır.
3. Bu Maddede belirtilen istişarelerin yürütülmesi
aşamasında Taraflar:
(a) Eylemlerini ilgili otoriteler eliyle koordine
edecek;
(b) Genel rekabet ve tüketici yasasıyla uyumlu, eylemin
hedeflerini başarıya götürecek alternatif yollar üretecek;
(c) Diğer Tarafın görüşlerini ve yine diğer Tarafın
uluslararası anlaşmalardaki yükümlülüklerini göz önünde bulunduracaktır.
4. Yukarıdaki 1. ve 3. paragraflarda aksi
belirtilmedikçe, bu Madde, Taraflardan herhangi birinin rekabet otoritelerinin
ya da havayolu işletmelerinin tek taraflı eylemini bertaraf edemez.
MADDE 14
Uçuş
Programlarının Sunulması
1. Her bir Tarafın tayin edilmiş havayolları,
öngördükleri uçuş programlarını, diğer Tarafın havacılık otoritelerine, her
tarife döneminde (yaz ve kış), üzerinde mutabık kalınmış seferlerin
başlatılmasından en az 30 gün önce onaylanması için sunar.
2. Taraflardan birinin tayin edilmiş havayolu,
onaylanmış uçuş programının dışında kalan seferlerini gerçekleştirmek
istediği ek uçuşları için, diğer Tarafın havacılık otoritelerinden ön bir
izin talep etmek zorundadır. Bu talepler, Tarafların ulusal yasa ve düzenlemelerine
uygun olarak sunulacaktır. Bu usul, herhangi bir değişiklikte de takip
edilecektir.
MADDE 15
İstişare ve
Değişiklikler
1. Yakın bir işbirliği anlayışı içerisinde, Tarafların
havacılık otoriteleri bu Anlaşma ve Eklerinin hükümlerinin uygulanmasını ve
bunlara tatmin edici uyum sağlamak amacıyla zaman zaman aralarında
danışmalarda bulunacaklardır.
2. Taraflardan herhangi biri, bu Anlaşma ve Eklerinin
herhangi bir hükmünün değiştirilmesini arzu etmesi halinde, diğer Taraftan
istişare talep edebilir; Madde 2 (5) (Tayin, Yetkilendirme ve Askıya alma).
Madde 5 (4) (Emniyet) ve Madde 6 (7)’ye (Havacılık Güvenliği) tabî olarak,
havacılık otoriteleri arasında yapılabilecek olan veya görüşme ya da
yazışma yoluyla olabilecek olan bu istişare aksi karşılıklı olarak karar
verilmedikçe talep tarihinden itibaren altmış (60) gün içinde
başlayacaktır.
3. Bu suretle Anlaşmaya varılan değişiklikler bu
değişikliklerin yürürlüğe girmesi için gereken yasal prosedürün
tamamlandığını belirten diplomatik notaların teatisi ile teyit
edildiklerinde yürürlüğe girecektir.
MADDE 16
Uyuşmazlıkların
Çözümü
1. Taraflar arasında; tarifeler veya ulusal rekabet
yasasının uygulanması dışında, bu Anlaşma ve Ek(ler)inin yorumlanması veya
uygulanması ile ilgili istişare yoluyla çözülemeyen bir uyuşmazlık çıkması
durumunda, herhangi bir Tarafın talebi üzerine tahkim heyetine
başvurulacaktır.
2. Taraflardan her biri, Taraflardan birinin ötekinden
uyuşmazlığın tahkimini isteyen bir ihbarı diplomatik yoldan aldığı tarihten
itibaren altmış (30) gün içinde bir hakem tayin edecektir. Son olarak tayin
edilen hakemin tayin edilmesinden itibaren 30 gün içinde, bu iki hakem,
üçüncü bir ülkenin uyruğunda bulunan bir hakemi başkan olarak tayin
edecektir. Taraflardan herhangi biri diğerinin hakeminin tayin edilmesinden
itibaren otuz (30) gün içerisinde bir hakem tayin etmezse veya üçüncü hakem
ikinci hakemin tayin edilmesinden itibaren 30 gün içinde tayin edilmezse,
Taraflardan herhangi biri ICAO Konsey Başkanından durumun gereğine göre,
bir veya daha fazla hakem tayin etmesini isteyebilir. Konsey Başkanının
Taraflardan birinin uyruğundan olması durumunda, en kıdemli Başkan
Yardımcısı, aynı nedenle ehliyetsiz değilse, tayini yapacaktır.
3. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça ve mahkemece
öngörülmedikçe, tahkim heyetinin tam alarak oluşturulmasından otuz (30) gün
sonra her iki Taraf da bir muhtıra takdim edeceklerdir. Yanıtlar otuz (30)
gün içinde verilecektir. Yanıtların otuz (30) gün içinde tamamlanmasının
ardından tahkim heyeti, her iki Tarafın talebine göre veya kendi isteğine
bağlı olarak bir oturum gerçekleştirecektir.
4. Oturumun tamamlanmasının ardından veya oturum
yapılmadı ise her iki Taraftan da yanıtların alınmasının ardından otuz (30)
gün içinde, mahkeme yazılı bir karar sunacaktır. Bu karar çoğunluğun oyu
ile sağlanacaktır.
5. Kararın aydınlatılması ile ilgili olarak Taraflar on
beş (15) gün içinde bir talepte bulunabilirler, talebin verilmesinden
sonraki on beş (15) günde ise aydınlatma verilecektir.
6. Mahkeme kararı nihai karar olup, Taraflar arasında
bağlayıcı olacaktır.
7. Mahkeme masrafları her iki Tarafa eşit olarak
bölünecektir.
8. Taraflardan biri ya da Taraflardan birinin tayin
etmiş olduğu havayollarından biri bu Maddenin 6. paragrafına göre alınan
kararlara uygun hareket etmediği takdirde, diğer Taraf bu Anlaşma
şartlarına uygun olarak tanıdığı hak ve öncelikleri sınırlayabilir ya da
iptal edebilir.
MADDE 17
Sona Erme
1. Taraflardan her biri, bu Anlaşmaya son verme kararını
her zaman diğer Tarafa yazılı olarak bildirebilir. Bu bildirim eş zamanlı
olarak ICAO’ya da ulaştırılacaktır. Anlaşma, Tarafların daha önceden
bildirimi karşılıklı alarak geri çekmemeleri halinde, bildirimin
alındığının teyit edildiği günün ilk yıldönümünden önceki (bildirimin
alındığı Tarafın ülkesindeki) gece yarısı sona erecektir.
2. Diğer Tarafça bildirimin alındığı teyit edilmezse,
söz konusu teyit ICAO’nun bildirimi aldığı tarihten on dört (14) gün sonra
alınmış sayılacaktır.
MADDE 18
ICAO
Tescili
Bu Anlaşma ve buna dair tüm değişiklikler, ICAO nezdinde
tescil ettirilecektir.
MADDE 19
Hava
Taşımacılığına İlişkin Çok Taraflı Anlaşmalara Uyma
Bu Anlaşma ve Ek(ler)i Taraflar için bağlayıcı
olabilecek hava taşımacılığına ilişkin çok taraflı herhangi bir
uluslararası sözleşmeye uyabilecek şekilde değiştirilecektir.
MADDE 20
Başlıklar
Madde başlıkları bu Anlaşmaya sadece müracaat ve
kolaylık amacıyla konulmuştur ve hiçbir suretle bu Anlaşmanın amaç ve
kapsamının sınırını çizmez, kısıtlamaz veya tarif etmez.
Ek 1
Bölüm 1
YOL
GÜZERGAHI
Her iki Tarafça tayin edilen havayolu işletmelerinin her
iki yönde aşağıdaki uluslararası hava taşımacılığını yapmaya hakkı
olacaktır:
Türkiye Cumhuriyeti’nin tayin ettiği havayolunun hattı:
Türkiye’deAra
Noktalar Yeni
Zelanda’daİleri
Noktalar
Herhangi bir nokta Herhangi
bir nokta Herhangi bir nokta Herhangi bir nokta
Yeni Zelanda’nın tayin ettiği havayolunun hattı:
Yeni
Zelanda’da Ara
Noktalar Türkiye’de
İleri
Noktalar
Herhangi
bir nokta Herhangi bir nokta Herhangi bir nokta Herhangi bir nokta
Notlar:
1. Yukarıdaki hatlardan herhangi birisindeki noktalar,
seferin başlangıç noktasının havayolu işletmesini tayin eden Tarafın
ülkesinde olması şartıyla, kargo hizmetleri hariç, tayin edilen havayolunun
İşletmesinin tercihi ile herhangi bir veya bütün uçuşlarda
kullanılmayabilir.
2. Yukarıda belirtilen ara ve öte noktalarda kullanılan
trafik hakları, zaman zaman havacılık otoriteleri tarafından ortaklaşa
belirlenebilir.
3. Transit ve ikmal hakları Türkiye’deki noktalarda,
Yeni Zelanda’daki noktalarda ve ara noktalarda tanınacaktır.
Bölüm 2
OPERASYONEL
ESNEKLİK
Bu Ek’in 1. bölümüne tabi olarak her bir Tarafın tayin
edilen havayolları, her bir havayolunun isteğine göre, bu Anlaşma
çerçevesinde izin verilen herhangi bir trafik taşıma hakkını kaybetmeksizin
ve herhangi bir yön veya coğrafi sınırlandırılma olmaksızın:
(a) tek veya her iki istikamette sefer yapabilir;
(b) bir hava aracı operasyonunda farklı sefer sayılarını
birleştirebilir;
(c) hat üzerindeki herhangi bir noktada bir hava
aracından diğerine trafik transferinde bulunabilir.
Bölüm 3
UÇAK
DEĞİŞİKLİĞİ
Bu Ek’in 1. bölümündeki hatların herhangi bir sektörü
veya sektörleri üzerinde, herhangi bir havayolu, diğer havayollarıyla kod
paylaşım düzenlemeleri dahil, uluslararası hava taşımacılığı yaparken bu
hat üzerindeki herhangi bir noktada, hava aracının tipi, büyüklüğü ve
sayısında kısıtlama olmaksızın değişiklik yapmaya yetkili olacaktır.
MADDE 21
Yürürlüğe
Giriş
Bu Anlaşma, Tarafların her birinin ilgili yasal
gerekliliklerin yerine getirildiğine dair birbirlerine diplomatik notada
bulunmalarının ardından yürürlüğe girecektir.
Yukarıdakileri tasdiken aşağıda imzaları bulunan ve
Hükümetleri tarafından usulünce yetkilendirilmiş olan temsilciler işbu
Anlaşmayı imza etmişlerdir.
Ankara’da 2010 yılı Mart ayının dördüncü gününde, Türkçe
ve İngilizce olarak tanzim edilmiştir.
Metinler arasında herhangi bir uyuşmazlık durumunda
İngilizce metin geçerli olacaktır.
Türkiye
Cumhuriyeti Hükümeti adına Yeni
Zelanda Hükümeti adına
Binali
YILDIRIM Murray
McCULLY
Ulaştırma
BakanıDışişleri
Bakanı
Yabancı dil metin için tıklayınız.
|