|
Maliye Bakanlığından;
TEDAVİ YARDIMINA İLİŞKİN UYGULAMA
TEBLİĞİ
(SIRA NO: 11)
25/6/2009
tarihli ve 5917 sayılı Bütçe Kanunlarında Yer Alan Bazı Hükümlerin İlgili
Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelere Eklenmesi ile Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 26 ncı maddesiyle 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat
ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen geçici 8 inci maddeyle;
kapsama dahil kişilerin sağlık kurum ve kuruluşlarında yapılan tedavilerine
(diş tedavileri dahil) ilişkin ücretlerle sağlık kurumlarınca verilen
raporlar üzerine kullanılması gerekli görülen ortez,
protez ve diğer iyileştirme araç bedellerinin
kurumlarınca ödenecek kısmını ve bu konuya ilişkin usul ve esasları aynı
maddede belirtilen temel ilkeler çerçevesinde ve Sağlık Bakanlığının
görüşünü almak suretiyle tespit etmeye Maliye Bakanlığının yetkili olduğu
hükme bağlanmıştır. Aynı maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde de
kapsama dahil kişilerin sağlık hizmetlerini Maliye
Bakanlığınca sözleşme yapılacak sağlık kurum ve kuruluşlarından almaları
şeklinde bir temel ilkeye yer verilmiştir. Ayrıca, ortez,
protez ve diğer iyileştirme araçlarının sağlık
kurum ve kuruluşlarınca temin edilemediği hallerde, ilgililerce temin
edilerek ödenen bedellerden Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen kısmının
ödenmesi de kanun hükmü altına alınmıştır.
Öte
yandan, 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun
Hükmünde Kararnamenin 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (p) bendinin
Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmiş olması neticesinde Maliye
Bakanlığının bu konularda düzenleme yapma yetkisinin kalmadığı gerekçe
gösterilerek, 23/10/2008 tarihli ve 27033 sayılı
Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan (6) Sıra No’lu Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliğinin bazı
maddeleri hakkında Danıştay İkinci Daire Başkanlığı tarafından yürütmenin
durdurulmasına karar verilmiştir.
Buna
göre, 178 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 8 inci maddesi ve ilgili
diğer mevzuatın Bakanlığımıza vermiş olduğu yetki ve görevler çerçevesinde,
uygulamada karşılaşılan tereddütlerin giderilmesi ve yargı organlarınca
verilen kararlar sebebiyle ortaya çıkan hukuki boşlukların giderilmesi
amacıyla, 23/10/2008 tarihli ve 27033 sayılı Resmi
Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan (6) Sıra No’lu
Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliğinin;
1- “Amaç,
kapsam ve dayanak” başlıklı 1 inci maddesinin “Dayanak” başlıklı (3) numaralı
bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Bu
Tebliğ; 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun mülga 209 uncu maddesi, 5510
sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 12 nci maddesi, 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve
Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 10 uncu maddesinin birinci
fıkrasının (r) bendi ve geçici 8 inci ve geçici 9 uncu maddeleri ile Devlet
Memurlarının Tedavi Yardımı ve Cenaze Giderleri Yönetmeliği ve kapsama dahil kişilere tedavi yardımı sağlanmasına ilişkin
ilgili diğer mevzuatları hükümleri çerçevesinde düzenlenmiştir.”
2-“Hasta sevk işlemleri ve tanımlar”
başlıklı 2 nci maddesinin “Hasta yollama (hasta
sevk) kağıdına ilişkin işlemler” başlıklı (7)
numaralı fıkrasının; (7) numaralı bendi yürürlükten kaldırılmış, (8)
numaralı bendinin bent numarası (7) olarak, (9) numaralı bendinin bent
numarası da (8) olarak değiştirilmiştir.
3- “Diş tedavileri” başlıklı 5 inci maddesinin “Özel
sağlık kurum ve kuruluşlarında diş tedavisi” başlıklı (2) numaralı fıkrası
ile 7/2/2009 tarihli ve 27134 sayılı Resmi Gazetede
yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan (8) Sıra No’lu
Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliğinin 2 nci
maddesi yürürlükten kaldırılmış ve 5 inci maddesinin “Resmi sağlık kurum ve
kuruluşlarında diş tedavisi” başlıklı (1) numaralı fıkrasına aşağıdaki bent
eklenmiştir.
“5.1.8.
Diş tedavisi amacıyla özel sağlık kurum ve kuruluşları ile serbest diş
hekimliklerine sevk yapılmayacaktır. Diş tedavileri, Devlet Memurlarının
Tedavi Yardımı ve Cenaze Giderleri Yönetmeliği ve Tebliğ hükümleri
çerçevesinde resmi sağlık kurum ve kuruluşlarında sağlanacaktır.”
4- “Faktör ve diğer kan ürünlerinin reçetelenmesi ve hemofili hastalarının bildirim
zorunluluğu” başlıklı 7 nci maddesinin (ı) bendi
yürürlükten kaldırılmıştır.
5- “Reçete
ile sağlık raporu ve ilaç yazım ilkeleri” başlıklı 12 nci
maddesinin “Bazı özel hastalıklara ve ilaç kullanımına ilişkin
düzenlemeler” başlıklı (7) numaralı fıkrasının;
a) “Altın preparatları, biyolojik ajanlar, leflunomid
ve subkutan/intramuskular
metotreksat, Efalizumab,
Romatoid artritte rituksimabkullanum ilkeleri” başlıklı (1) numaralı
bendinin, (ç) alt bendinde yer alan; “Crohn hastalığında;
diğer tedavilere cevap vermeyen fistülize
vakalarda bu durumun ve daha önce almış olduğu ilaçların günlük kullanım
dozu ve kullanım süresini belirten gastroenteroloji
veya genel cerrahi uzman hekimlerinden biri tarafından düzenlenen ve
kullanılacak ilacın dozu ve süresini gösteren uzman hekim raporuna
dayanılarak sağlık tesislerinde klinik koşullarda uygulanması ve iç
hastalıkları veya genel cerrahi uzman hekimlerince reçete edilmesi halinde
bedeli ödenir.” paragrafındaki, “gastroenteroloji veya genel cerrahi uzman
hekimlerinden” ifadesi, “erişkin/çocuk gastroenteroloji, çocuk
cerrahisi veya genel cerrahi uzman hekimlerinden” şeklinde değiştirilmiş
ve (ç) altbendinin sonuna aşağıdaki paragraf
eklenmiştir.
“Ülseratif
Kolit hastalığında infliksimab; kortikosteroidler ve 6-MP veya AZA ile uygun dozlarda
ve en az 8 haftalık sürede yapılan konvansiyonel tedaviye yetersiz yanıt
veren ya da tolere edemeyen veya bu terapiler için tıbbi kontrendikasyonları
olan hastalarda şiddetli aktif ülseratif kolit
bulgularının devam etmesi halinde, bu durumun belirtildiği gastroenteroloji
uzman hekimi veya genel cerrahi uzmanı tarafından düzenlenecek uzman hekim
raporuna dayanılarak, bu uzmanlar ve iç hastalıkları uzman hekimlerince reçetelendirilir.”
b) “Antidepresanlar
ve antipsikotiklerin kullanım ilkeleri” başlıklı
(2) numaralı bendinin (b) altbendinin ikinci
paragrafı yürürlükten kaldırılmıştır.
c)
“Büyüme
hormonu kullanım esasları” başlıklı (6) numaralı bendinin başlığı, “Büyüme bozuklukları”
şeklinde değiştirilmiş ve bu başlığın altına “12.7.6.1 Büyüme hormonu kullanım esasları” alt
başlığı eklenmiş ve söz konusu bende aşağıdaki altbend ilave edilmiştir.
“12.7.6.2. Laron sendromu tanı kriterleri
ve rhIGF-I (mecasermin)
kullanım ilkeleri:
En az bir çocuk endokrinoloji uzman
hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporu ile çocuk endokrinoloji uzman
hekimince reçete edilmesi halinde bedeli ödenir. Bu raporda, ilacın
kullanım dozu, uygulama planı, süresi ve başlama kriterleri
belirtilir.”
a- Başlama kriterleri:
Tedaviye başlanabilmesi için hastanın
ilgili uzman hekim tarafından en az 6 ay süreyle büyüme hızı izlendikten
sonra büyümeyi etkileyen sistemik bir hastalığı veya beslenme bozukluğu
olmayan hastalarda;
1) Boy (-3) standart sapmanın altında,
yıllık büyüme hızı yaş ve cinse göre 25 persentilin
altında, serum IGF-I düzeyi < -2 SD, serum IGFBP-3 düzeyi < -1 SD,
bazal veya uyarılmış büyüme hormonu düzeyi > 10 mcg/L,
Somatomedin jenerasyon
testinde büyüme hormonu uyarısına IGF-I artışının yetersiz olduğu
durumlarda tedaviye başlanılır.
2) Başlangıç dozu 120 mcg/kg/gün’e kadar çıkılabilir.
3) Büyüme hormonu tedavisinin yerine
kullanılmaz.
b- Devam kriterleri:
1) Tedavi alan hastalar en az 3 aylık
sürelerle izlenerek, radyolojik olarak epifiz
hatlarının açık olduğunun reçetede belirtilmesi kaydıyla hedeflenen yaş
grubu ortalama boy skalasına göre 25 persentile ulaşana kadar, tedavi ile yıllık büyüme
hızının izlemde tedavi öncesi yıllık büyüme hızının 2 cm üstünde olan
hastalarda yılda bir sağlık kurulu raporu yenilenerek tedavi devam
ettirilir.
(2) Yenilenen raporlarda tedavi öncesi
ve tedaviyle sağlanan büyüme hızı, ulaştığı boy skalası
ve epifiz hatlarının durumu belirtilir.
c- Sonlandırma Kriterleri:
1. Epifiz
hattı kapandığında veya
2. Yıllık büyüme hızı tedavi öncesi
hıza göre + 2 cm’den düşük olduğunda veya
3. Boy uzunluğu kızlarda 155 ve
erkeklerde 165 cm’e ulaştığında veya
4. Tedavi esnasında boy 25 persentile ulaştığında,
tedavi sonlandırılacaktır.”
ç) “Eritropoietin alfa-beta, darbepoetin,
sevelamer, parikalsitol
kullanım ilkeleri” başlıklı (9) numaralı bendinin, “Parikalsitol
kullanım ilkeleri” başlıklı (c) altbendinin (3)
numaralı sırası aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“İlgili koşulların söz konusu olduğu
hemodiyaliz tedavisi altındaki hastalarda nefroloji
veya diyaliz sertifikalı iç hastalıkları/çocuk sağlığı ve hastalıkları
uzman hekimlerinden birinin düzenlediği sağlık raporuna istinaden 3 aylık
dozda bu hekimlerce veya diyaliz sertifikalı tüm hekimler tarafından reçete
edilebilir.”
d)
“İnterferon kullanım ilkeleri” başlıklı (13) numaralı bendi
aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“12.7.13. Hepatit Tedavisi
Akut ve kronik viral
hepatit tedavisinde kullanılan ilaçlar çocuk veya erişkin gastroenteroloji
veya enfeksiyon hastalıkları uzman hekimlerinden
biri tarafından düzenlenen ilaç kullanım raporuna dayanılarak bu uzman
hekimler ile çocuk hastalıkları veya iç hastalıkları uzman hekimleri
tarafından reçete edilir.
12.7.13.1.
Kronik Hepatit B tedavisi
1) İlk tedaviye başlamak için; HBV DNA
seviyesi: 10 000 (104) kopya/ml (2.000 IU/ml) veya üzerinde olan hastalar,
bu durumun belirtildiği rapor ve eki tetkik sonuçlarına (HBV DNA sonucu ve
karaciğer biyopsi raporu) göre;
a. Erişkin hastalarda; karaciğer biyopsisinde
HAI≥9 veya fibrozis ≥ 2,
b. 2-17 yaş grubu hastalarda; ALT normalin üst
sınırının 2 katından daha yüksek ve karaciğer biyopsisinde HAI≥4 veya
fibrozis ≥ 2,
olan hastaların tedavisine interferonlar, pegile interferonlar veya oral antiviraller
ile başlanabilir.
2) Klasik interferonların toplam dozu
haftada 30 milyon, ayda 120 milyon üniteyi geçemez.
3) İnterferonlar ve pegile
interferonlar ALT değeri normalin üst sınırının 2 katını geçen ve HBV DNA
≤107 kopya/ml olan hastalarda kullanılabilir. İnterferonlar ve pegile interferonlar kronik hepatit B hastalarında en
fazla 48 hafta süreyle kullanılabilir.
4) Oral antiviral
tedaviye HBV DNA ≤107 kopya/ml ise günde 100 mg lamivudin
ile başlanır. Tedavinin 24 üncü haftasında HBV DNA pozitif olan hastalarda
diğer oral antiviraller kullanılabilir. HBV DNA
>107 kopya/ml olanlarda diğer oral antivirallerden
biri ile tedaviye başlanabilir.
a. HBeAg pozitif olan
hastalarda oral antiviral tedavi sırasında HBeAg serokonversiyonundan (HBeAg negatif, anti-HBe
pozitif ve HBV DNA negatif olduktan) sonra en fazla 12 ay daha oral antiviral tedavi kullanılabilir. Her yenilenen raporda
hastaların tedavi başlangıcındaki ve güncel HBeAg
ve HBV DNA durumları belirtilmeli ve belgelenmelidir.
b. HBeAg negatif olan
hastalarda oral antiviraller, HbsAg
pozitifliğini gösterir laboratuvar sonucu rapora
eklenerek, HBsAg kayboluncaya kadar
kullanılabilir.
5) Antiviral
tedavi almakta olan hastaların raporlarının yenilenmesinde, HBV DNA ve HBeAg durumları belirtilir, ALT yüksekliği bulunması
koşulu aranmadan, hastanın tedavisine başlandığı tarihteki mevzuata uygun
başlama kriterlerini gösteren, teşhisin konulduğu
raporun fotokopisinin yeni rapora eklenmesi veya başlama kriterlerine uygun
olduğunu gösteren, teşhisin konulduğu raporda belirtilen HBV DNA ve ALT
değerleri ile raporun tarih ve sayısının, yeni raporda açık olarak
belirtilmesi yeterlidir.
6) Oral antiviral
tedavi altındayken negatif olan HBV DNA’nın pozitifleşmesi veya HBV DNA’nın
10 kat yükselmesi ile başka bir oral antiviral
ajana geçilebilir veya almakta oldukları tedaviye ikinci bir oral antiviral eklenebilir. Ancak, lamivudin
kullananlarda entekavir veya telbivudine
geçilemez veya eklenemez, adefovir kullananlarda tenofovir eklenemez. Oral antiviral
değişimi ya da tedaviye yeni oral antiviral
eklenmesi için düzenlenecek yeni veya mevcut raporda bu durum belirtilir.
12.7.13.2.
Karaciğer sirozunda tedavi
Karaciğer sirozunda HBV DNA (+) olan
hastalarda tedaviye başlanılabilir. Karaciğer biyopsisi yapmak için kontrendikasyon bulunanlarda ve dekompanse
sirozlarda biyopsi koşulu aranmaz. Tedavi süreleri Kronik Hepatit B’de olduğu gibidir.
12.7.13.3. İmmünsupresif ilaç tedavisi veya sitotoksik
kemoterapi veya monoklonal
antikor tedavisi uygulanmakta olan HBsAg (+)
hastalarda, ALT yüksekliği, HBV DNA pozitifliği ve karaciğer biyopsisi
koşulu aranmaksızın uygulanmakta olan diğer tedavisi süresince ve bu
tedavisinden sonraki en fazla 12 ay boyunca lamivudin
kullanılabilir. İmmünsupresif, sitotoksik kemoterapi ve monoklonal antikor tedavisine ilişkin ilaç raporunun
bir örneğinin reçeteye eklenmesi gerekir.
İmmünsupresif ilaç tedavisi veya sitotoksik
kemoterapi veya monoklonal
antikor tedavisi uygulanmakta olan Kronik Hepatit B hastalarında ise tedavi
süreleri ve ilaç seçimi kronik hepatit tedavi prensiplerinde belirlendiği
şekildedir.
12.7.13.4.
HBV’ye bağlı karaciğer hastalığından dolayı karaciğer transplantasyonu yapılan hastalar veya Anti-HBc(+) kişiden karaciğer alan hastalara; biyopsi, viral seroloji, ALT seviyesi
ya da HBV DNA bakılmaksızın oral antiviral tedavi
verilebilir.
12.7.13.5.
Kronik Hepatit D (=Delta) tedavisi
Delta ajanlı Kronik Hepatit B tanısı
konmuş anti HDV(+) hastalarda interferon veya pegile
interferonlar, Kronik Hepatit B’deki kullanım
süre ve dozunda kullanılabilir. Bu hastalardan Kronik Hepatit B tedavi
koşullarını taşıyanlarda tedaviye oral antiviral
ilaçlardan biri eklenebilir. (anti HDV(+) ve HBV DNA sonucunu gösteren
gösterir laboratuar sonucu rapora eklenir.)
12.7.13.6.
Hepatit C Tedavisi
1) Akut
Hepatit C tedavisi: Akut Hepatit
C hastalarında (HCV RNA pozitif sonuç rapora eklenir) 24 hafta süreyle,
Kronik C Hepatitinde kullanıldığı dozlarda interferon alfa veya pegile interferon alfa monoterapisi
uygulanır. Bu hastalarda tedaviye ribavirin
eklenemez. Akut C Hepatiti tedavisi için karaciğer biyopsisi ve 12 nci haftada HCV RNA seviyesinde 2 log
azalma koşulu aranmaz.
2) Kronik
Hepatit C tedavisi:
a. Anti HCV ve HCV RNA’sı pozitif hastalarda genotip tayini ile tedaviye başlanabilir.
b. Kronik Hepatit C tedavisinde interferon + ribavirin veya pegile
interferon + ribavirin kombinasyonu kullanılır. Ribavirin kullanımı için kontrendikasyon
bulunanlarda tek başına interferon veya pegile
interferon kullanılabilir. Tek başına ribavirin
kullanım endikasyonu yoktur.
c. Tedavi süresi: Genotip
1 ve 4 için 48 haftadır. Tedavi başlandıktan sonra 12 nci
hafta sonunda HCV RNA düzeylerin 2 log (100 kat)
azalmayanlarda tedavi süresi 16 haftayı geçemez. 24 üncü haftada HCV RNA
pozitifliği devam eden hastalarda tedavi en geç 28 inci hafta sonunda
kesilir. 16 ncı haftada 2 log
(100 kat) azalan hastalarda ve 28 inci haftada HCV RNA (-) olan hastalarda
yazılacak reçetelerine HCV RNA analiz raporunun fotokopisi eklenir.
Genotip 2 ve 3 hastalarda ribavirin
dozu en fazla 800 mg olacak şekilde verilir. Bu hastalarda gerek interferonun
gerekse ribavirinin tedavi süresi en fazla 24
haftadır. Genotip 2 ve 3 hastaların tedavisinde
12 hafta sonundaki HCV RNA azalması koşulu aranmaz.
d. Kronik Hepatit C hastalarında yeniden tedavi:
1. Komplikasyonlar nedeniyle tedaviye
12 nci haftadan önce son verilmiş olan Kronik Hepatit
C hastaları tedavi almamış hastalar ile aynı kurallara tabi olarak yeniden
tedaviye alınabilirler.
2. İnterferon + ribavirin
veya pegileinterferon + ribavirin
veya tedavisine cevap veren ancak nüks etmiş
(tedavi bitiminde HCV RNA (-) olan ancak izleminde HCV RNA yeniden
pozitifleşen) hastalar bir defaya mahsus olmak üzere yeniden pegileinterferon + ribavirin tedavisi
alabilirler. 16 ncı haftadan sonra tedavinin
sürdürülebilmesi için 12 nci haftada HCV RNA (-)
olmalıdır.
3. İnterferon veya pegileinterferon
monoterapisi alan ve cevapsız olan hastalarda pegileinterferon + ribavirin
tedavisi verilebilir.
4. İnterferon + Ribavirin
veya Pegile interferon+Ribavirin
tedavisine cevap vermeyen 17 yaşının üzerindeki hastalarda yeniden pegileinterferon ve ribavirin
tedavisi yapılamaz.
12.7.13.7. Viral Hepatit tedavisinde genel prensipler
1. Karaciğer biyopsisi ile ilgili
kurallar Ishak skorlamasına
göre belirlenmiştir.
2. Biyopsi için kontrendikasyon
bulunan hastalarda (PT de 3 sn den fazla uzama veya trombosit
sayısı < 80 000 veya kanama eğilimini artıran hastalıklar veya kronik
böbrek yetmezliği veya biyopsiye engel olacak konumda bir yer kaplayıcı
lezyonun varlığı veya dekompanse karaciğer
sirozunda) karaciğer biyopsisi koşulu aranmaz. Biyopsi kontrendikasyonu
sağlık raporunda açık olarak belirtilir.”
e) “Kanser ilaçları verilme ilkeleri” başlıklı (14) numaralı bendinin (c) altbendinin, c-2 numaralı sırasında geçen “vinorelbin, (vinorelbin
tartaratın oral formları kür protokolünde belirtilmesi ve tedaviye enjektabl form ile başlanması şartıyla tedavinin 8 inci
günü oral formları maksimum 120 mg/21 gün dozda kullanılır.)” ifadesi, “vinorelbin, (vinorelbin
tartaratın oral formları kür protokolünde belirtilmesi ve tedaviye enjektabl form ile başlanması şartıyla kullanılır.”
şeklinde; 3-d sırasının “Dasatinib” başlıklı kısmında
geçen, “günlük 100 mg ” ibaresi, “ günlük 140 mg” şeklinde değiştirilmiş ve
c-3-d sırasının “Azasitidin:” başlıklı kısmının
sonuna cümleler ilave edilmiştir;
“Azasitidini 6 ay alan hastalarda yanıt değerlendirilmesi yapılır. Blast oranı %5 ve altına inen hastalar ile tedaviye
başlandığındaki ilk değerine göre blast oranında
%50 den daha az azalma olan hastalarda tedavi kesilir. Blast
oranı tedaviye başlandığındaki ilk değerine göre %50 ve daha fazla azalan
(ancak Blast oranı %5 in üstünde kalan) hastalarda
3 ay daha devam edilir. Relaps olan hastalarda
başlama kriterlerine uygun olarak tedaviye tekrar
başlanabilir.”
f) “Kanser ilaçları verilme ilkeleri” başlıklı (14) numaralı bendinin(c)
altbendinin; c-3-d sırasının “Lapatinip”
başlıklı kısmına, “Lapatinib + kapesitabin kullanılıyor iken progresyon
gelişen hastalarda tedavinin sonraki basamaklarında lapatinib
ödenmez.” şeklindeki cümleden sonra gelmek üzere; “Tıbbi onkoloji uzman
hekiminin bulunduğu tüm hastanelerde bu hekimin yer aldığı sağlık kurulu
raporu ile bu hekimlerce reçete edilir. Tıbbi onkoloji uzman hekiminin bulunmadığı 3 üncü basamak
sağlık kurumlarında ise genel cerrahi uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulu
raporu ile ve yine 3 üncü basamak sağlık tesislerinde genel cerrahi uzman
hekimince reçete edilir.” cümleleri eklenmiştir.
g) “Osteoporozda ilaç kullanım ilkeleri” başlıklı (17) numaralı bendinin (1) numaralı altbendinin;
“Senil, postmenapozal
ve cerrahi menapoza bağlı osteopenide
(T-skorunun -1 ile -2,5 arasında olması)” başlıklı (B) sırasının başlığı,
“B. Diğer nedenlere bağlı osteopeni/osteoporozda
(T-skorunun < -1 olması)” şeklinde değiştirilmiştir.
ğ) “Palivizumab kullanım ilkeleri” başlıklı (20)
numaralı bendinin birinci paragrafına; “Palivizumab
etken maddesini taşıyan preparatın” ifadesinden sonra gelmek üzere “; çocuk
kardiyoloji,” ibaresi eklenmiştir.
h) “Antiepileptik
ilaçların kullanım ilkeleri” başlıklı (25) numaralı bendinin “Epilepside:”
başlıklı (a) altbendinde
parantez içinde yer alan “pregabalin” ifadesi yürürlükten
kaldırılmış ve aynı altbende aşağıdaki paragraf
eklenmiştir.
“Pregabalin
ve zonisamit, nöroloji uzmanı tarafından
çıkarılacak rapor ile tüm hekimler tarafından reçete edildiğinde bedeli
ödenecektir.”
ı) “Lipid düşürücü
ilaçların kullanım ilkeleri” başlıklı (28)
numaralı bendinin (C) altbendinde yer alan,“LDL veya trigliserid
düzeyi 100 mg/dl’nin altına düştükten sonra
reçete edildiğinde bedeli ödenmez.” ifadesi; “LDL düzeyi 100 mg/dl’nin altına veya trigliserid
düzeyi 200 mg/dl’nin altına düştükten sonra
reçete edildiğinde bedeli ödenmez.” şeklinde değiştirilmiştir.
i) “Makula
Dejenerasyonunda kullanılan ilaçların kullanım ilkeleri;” başlıklı (33) numaralı bendi aşağıdaki şekilde
yeniden düzenlenmiştir.
“Pegaptanib
Sodyum, Ranibizumab ve Vertaporfin
etken maddelerini içeren ilaçlar; 3 üncü basamak sağlık tesislerinde en az
üç göz hastalıkları uzmanının yer aldığı sağlık kurulu raporu ile hasta anamnezi, FFA ve lezyona ait renkli resim rapora
eklenerek, göz hastalıkları uzmanlarınca reçetelenerek
uygulanır. Ömür boyu; Pegaptanib Sodyum her bir
göz için en fazla 7 enjeksiyon, Ranibizumab her bir göz için en fazla 3 enjeksiyon
uygulanabilir.”
j) Sonuna aşağıdaki altbend
ilave edilmiştir.
“12.7.34. Multipl
skleroz hastalığında beta interferon ve copolymer-l
kullanım ilkeleri
Multipl
skleroz hastalığında beta interferon ve copolymer-l
ilaç bedellerinin kurumlarca ödenebilmesi için;
a) Disabilite skorunun (E.D.S.S.) 0–5,5 arasında olması ve
b)
Olguların remitting-relapsing
türü olması,
şartlarının birlikte gerçekleşmesi, bu durumun nöroloji uzman hekimi tarafından
düzenlenen uzman hekim raporunda belirtilmesi ve nöroloji uzman hekimleri
tarafından reçete edilmesi gerekmektedir.
6- 20 nci maddesinin;
a) “Organ
ve protezlerin temini” başlıklı (3) numaralı
fıkrasının onuncu paragrafı aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“Vücut
organ protezlerinin kullanım süreleri; meme
protezi için iki, vücut dışında kullanılan diğer vücut organ protezleri
için beş yıldır. Bu süreler tamamlanmaksızın söz konusu tıbbi malzemeler
yenilenmez. Ancak, büyüme ve gelişme çağındaki çocuklar için kullanılması
gerekli görülen miadlı tıbbi malzemeler, çocuğun
büyüme ve gelişmesi sebebiyle kullanılamadığının ve yenilenmesi
gerektiğinin sağlık kurulu raporu ile belgelenmesi durumunda, Tebliğin
ilgili hükümlerine uyulması kaydıyla süresinden önce yenilenir.”
b) “Bazı
tıbbi malzemelerin temin edilme esasları” başlıklı (4) numaralı fıkrasının
“Kolostomi, ürostomi
torbası” başlıklı (3) numaralı bendinin ikinci paragrafı aşağıdaki şekilde
yeniden düzenlenmiştir.
“Sağlık
raporuna dayanılarak tüm hekimler tarafından reçete edilebilmek üzere, kolostomi ve ürostomide iki
aylık doz olarak en fazla 60 torba, 20 adaptör ve 2 pastanın; ileostomide ise iki aylık doz olarak en fazla 90 torba,
30 adaptör ve 3 pastanın bedeli kurumca karşılanır. Bir defada iki aydan
daha uzun süreli reçete düzenlenemez.”
c) “Bazı
tıbbi malzemelerin temin edilme esasları” başlıklı (4) numaralı fıkrasının
“İşitmeye yardımcı implantlar/kulakla ilgili implantlar” başlıklı (18) numaralı bendinin, “Koklear implantlar (Kİ):”
başlıklı (1) numaralı altbendinde geçen;
1- “20
yıl” ibaresi, “10 yıl” şeklinde,
2- “Kİ
sağlık kurulu raporu aynı resmi sağlık kurumunda çalışan üç kulak burun
boğaz uzman hekimi ve iki uzman odyologdan oluşan
bir ekip tarafından düzenlenir.” cümlesi, “Kİ
sağlık kurulu raporu aynı resmi sağlık kurumunda çalışan üç kulak burun
boğaz uzman hekimi ve iki uzman odyologdan (iki
uzman odyolog bulunmayan resmi sağlık kurumlarında
ise 1/1/2010 tarihine kadar bir odyolog veya
uzman odyolog) oluşan bir ekip tarafından düzenlenir.”
şeklinde,
3- “Eğitimsel, psikolojik değerlendirmeler ve
uygunluğu ekipte yer alan eğitim odyoloğu ve
psikolog tarafından yapılmalı ve Kİ kurul raporunda belirtilmelidir.”
cümlesi, “Eğitimsel, psikolojik değerlendirmeler ve uygunluğu ekipte yer
alan eğitim odyoloğu (bulunmayan kurumlarda
işitme engelliler alanında deneyimli özel eğitimci veya psikolog) ve
psikolog tarafından yapılmalı ve Kİ kurul raporunda belirtilmelidir.
şeklinde,
4- “Kİ
uygulaması sonrasındaki eğitimin takibi; cerrahi tedavi yapılan sağlık
kurumunca; eğitim odyoloğu ve yer belirtilerek en
az 5 yıllık süreyi içeren bir taahhütname ile belgelenmelidir.” cümlesi, “Kİ uygulaması sonrasındaki eğitimin takibi;
cerrahi tedavi yapılan sağlık kurumunca; eğitim odyoloğu
(bulunmayan kurumlarda işitme engelliler alanında deneyimli özel eğitimci
veya psikolog) ve yer belirtilerek en az 5 yıllık süreyi içeren bir
taahhütname ile belgelenmelidir.” şeklinde,
değiştirilmiştir.
7- Bu Tebliğin;
a) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b),
(c), (d), (e), (h), (i) ve (j) bentleri 17/7/2009
tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,
b) Diğer
hükümleri yayımı tarihinde,
yürürlüğe
girer.
|