ve Orman Bakanlığından:
(76/464/ AB)
BİRİNCİ
BÖLÜM
Amaç,
Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
1 — Bu Yönetmeliğin amacı; su ve çevresinde tehlikeli
maddelerden kaynaklanan kirliliğin tespiti, önlenmesi ve kademeli olarak
azaltılmasıdır.
Kapsam
2 — Bu Yönetmelik; yüzeysel sularda, haliç sularında,
bölgesel sularda kirliliğe neden olan tehlikeli maddelerin belirlenmesi,
kirlilik azaltma programlarının oluşturulması, kirliliğin önlenmesi ve
izlenmesi, suya deşarj edilen tehlikeli maddelerin envanterinin yapılması,
deşarj standartları ve kalite kriterlerinin belirlenmesi ile ilgili teknik ve
idari esasları kapsar.
Dayanak
3 — Bu Yönetmelik 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre
Kanununun 8 inci maddesi ile 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman
Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 ve 9 uncu maddelerine
dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
4 — Bu Yönetmelikte geçen;
Bakanlık: Çevre ve Orman
Bakanlığını,
AB: Avrupa Birliğini,
Alıcı ortam: Atıksuların deşarj
edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile
yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevreyi,
Az tehlikeli maddeler: Bu
Yönetmeliğin Ek-1 inde yer alan tehlikeli maddelere göre daha az tehlikeli
olan ve bu Yönetmeliğin Ek-2 sinde yer alan tehlikeli maddeleri,
Belirleme sınırı: Bir maddenin en
küçük miktarının verilen çalışma metoduna dayalı olarak bir örnekte nicel
olarak belirlenebilen ve sıfırdan ayırt edilebilen miktarı,
Çok tehlikeli maddeler: Esas
olarak toksisiteleri, kalıcılıkları ve biyolojik birikme özelliklerine dayalı
olarak zararsız maddelere dönüşen maddeler hariç bu Yönetmeliğin Ek–1 inde
yer alan tehlikeli maddeleri,
Deşarj: Yüzeysel sulara, bölgesel sulara, iç kıyı sularına; dip
tarama artıklarının boşaltılması, bölgesel sularda gemilerden işletme gereği
yapılan deşarjlar ve çöp boşaltması hariç olmak üzere; bu Yönetmeliğin Ek–1
ve Ek–2 sindeki maddelerden herhangi birisinin dâhil edilmesini,
Endüstriyel atıksu: Endüstri
kuruluşlarından, imalathanelerden, atölyelerden, tamirhanelerden, küçük
sanayi sitelerinden ve organize sanayi bölgelerinden kaynaklanan her türlü
işlem ve yıkama artığı suları, proses suları ile karıştırılmadan ayrı olarak
işlem görüp uzaklaştırılan kazan ve soğutma sularını,
Haliç: Bir nehir ağzındaki tatlı
su ile deniz kıyı suyu arasındaki geçiş bölgesini,
İlgili idare: a) Kanalizasyona
deşarjın söz konusu olduğu durumlarda; Bağlantı Kalite Kontrol İzin
Belgesinin düzenlenmesi, verilen izinlerin ve deşarjların kontrol ve
denetiminden, elde edilen verilerin Bakanlığa rapor edilmesinden sorumlu
ilgili idare olarak 10/7/2004 tarihli ve
5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu kapsamında büyükşehir belediyelerini
ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu çerçevesinde diğer
belediyeleri,
b) Alıcı ortama doğrudan deşarj
söz konusu ise, Tehlikeli Madde Deşarj İzin Belgesinin düzenlenmesi ve verilen
izinlerin kontrolü ile denetimi hususunda, mahalli çevre kurulunun uygun
görüşü doğrultusunda mahallin en büyük mülki amirliğini,
c) Bu Yönetmeliğin Ek–1 inde yer
alan tehlikeli maddelere ilişkin olarak özel programların oluşturulması ve
uygulanması ile kontrolünden sorumlu ilgili idare olarak Bakanlığı,
d) Kalite kriterlerine dayalı
deşarj izinlerinin verilmesi ve kontrolü ayrıca bu Yönetmeliğin EK–2 sinde
yer alan tehlikeli maddelerin neden olduğu kirliğin kademeli olarak
azaltılması amacıyla hazırlanacak olan kirlilik azaltma programlarının
oluşturulması ve uygulanmasında ilgili idare olarak Bakanlığı ve 7/8/1991
tarihli ve 441 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında Tarım ve Köyişleri
Bakanlığını,
Kıtaiçi yüzeysel sular: Ulusal
sınırlar içerisinde yer alan bütün durgun ya da akan tatlı yer üstü sularını,
Kirlenme: Doğal veya insan
faaliyetleri sonucu, insan sağlığını tehlikeye atacak, yaşam kaynaklarına ve
su ekosistemlerine zarar verecek yasal su kullanımlarını kısıtlayacak şekilde
doğrudan ya da dolaylı olarak maddelerin veya enerjinin su çevresine
boşaltımı,
Limit değerler: Atıksu deşarjında
izin verilen maksimum kirletici miktarı ve/veya konsantrasyonu,
Sediman: Akarsu içerisinde veya
taşkın suda taşınan materyali,
Tehlikeli maddeler: Su çevresi
için önemli risk teşkil eden zehirlilik, kalıcılık ve biyolojik birikme
özelliğinde olan madde ve madde gruplarını,
ifade eder.
İKİNCİ
BÖLÜM
Genel
Hükümler
Tehlikeli maddelerden kaynaklanan su kirliliğinin azaltılması ile
ilgili esaslar
5 — Tehlikeli maddelerin neden olduğu kirliliğe karşı
suların korunması ve kirliliğin kademeli olarak azaltılarak ortadan
kaldırılmasında;
a) Tehlikeli maddelerin neden
olduğu su kirliliklerinin kontrolünde her bir tehlikeli maddenin
kanalizasyona deşarjında kanalizasyona bağlantı kalite kontrol izin belgesi,
alıcı ortama deşarjda bu Yönetmeliğin Ek–5 indeki tehlikeli madde deşarj izin
belgesinin düzenlenmesi,
b) Tehlikeli madde deşarj izin
belgesinde tehlikeli maddelerin bu Yönetmelikte verilen deşarj limit
değerlerini aşmaması,
c) Kirliliğin azaltılması,
giderilmesi ve kirliliğe engel olunabilmesi için temiz üretim teknolojilerine
başvurulması,
d) Ulusal ve/veya bölgesel bazda
bu Yönetmeliğin Ek-1 ve Ek-2 sinde verilen tehlikeli maddeler için deşarj
limit değerleri ile su kalite kriterlerinin belirlenmesi için envanter
çalışmasının yapılması, izleme sisteminin oluşturulması ile deşarjı söz
konusu olan tehlikeli maddelerin envanterinin tutulması,
e) Bu Yönetmelik kapsamında
belirlenen esaslar çerçevesinde izinlerle verilecek olan deşarjlar dışında
tehlikeli madde deşarjının yasaklanması,
f) Bu Yönetmeliğin Ek-2 sinde
verilen tehlikeli maddelerin neden olduğu kirliliğin azaltılması ve ortadan
kaldırılması için ulusal ve/veya bölgesel bazda kirlilik azaltma
programlarının oluşturulması,
g) Bu Yönetmelikte yer alan
hükümlerin uygulanması ile birlikte; suda sediman ve biotalar ile diğer çevre
bileşenlerinde (hava, toprak ve benzeri) kirlilik oranının artmamasının
sağlanması,
h) Bu Yönetmeliğin Ek–2 sinde yer
alan tehlikeli maddeler için; kalite kriterlerine dayalı deşarj
standartlarının belirlenmesi,
ı) İlgili idarece tehlikeli
maddelerin çevrede oluşturduğu veya oluşturacağı zehirlilik, kalıcılık ve
biyolojik birikme özellikleri, alıcı ortamın miktar, kalite ve biyolojik
özellikleri dikkate alınarak; bu Yönetmelikle belirlenen ve envanter
çalışması neticesinde belirlenecek olan limit değerlerden daha kısıtlayıcı
değerlerin uygulanması,
j) Bu Yönetmelik hükümlerinin
evsel atıksuya ve derin, tuzlu ve kullanılamaz katmana enjekte deşarjlara
uygulanmaması,
k) Kalite kriterlerine dayalı
deşarj izinlerinin verilebilmesi için izleme ağının oluşturulması,
l) Bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2
sinde yer almayan ve ileride üretilecek ve/veya üretimde kullanılacak maddelerin
Bakanlık tarafından bu eklerden birine ilave edilebilmesi, esastır.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Programların
Oluşturulması
Kirlilik azaltma programlarının oluşturulması
6 — Bu Yönetmeliğin Ek-2 sinde yer alan tehlikeli
maddelerin neden olduğu kirliliğin azaltılması ve giderilmesi; doğal
kaynakların etkin kullanımının sağlanması amacıyla tehlikeli madde deşarjında
bulunan kuruluşlar kirlilik azaltma programlarını oluştururlar.
Kirlilik azaltma programına ilişkin esaslar
7 — Bu madde kapsamında yer alan hükümler; bu Yönetmeliğin
Ek–2 sinde verilen tehlikeli maddelerin neden olduğu kirliliği azaltmak için
oluşturulacak programlara ilişkin usul ve esasları kapsar. Bu kapsamda:
a) Tehlikeli maddelerin
deşarjının azaltılması için hazırlanacak programların bu Yönetmeliğin EK–2
sinde verilen, envanter ve izleme çalışmalarından sonra da ilave edilecek
olan alıcı ortam kalite kriterleri, deşarj limitleri ile uyumlu olmalıdır.
b) Kirlilik azaltma programı Bakanlıkça
gözden geçirilir ve gelişmelere açık olması sağlanır.
c) Program; kalite kriterleri
ve/veya deşarj standartları dikkate alınarak oluşturulur.
d) Kirlilik azaltma programları
kapsamında; deşarj limit değerleri belirlenirken uygulanabilir en iyi temiz
üretim teknolojileri göz önünde bulundurulur.
e) Programların uygulanması ile
su, hava ve toprakta kirlilik oranı artırılmamalıdır.
f) Kirlilik azaltma programları;
üretimde kullanılan tehlikeli maddelerin miktarı, listesi ve ağırlık oranı
ile atıksuyun tehlikeli madde içeriği göz önünde bulundurularak alınacak
önlemler paketi ve kontrol mekanizması ile deşarj izin belgesinin geçerlilik
süresini içerir.
Özel programların oluşturulması
8 — Bu Yönetmeliğin Ek-1 inde yer alan, limit değerleri
verilen ya da başka mevzuatlarla limit değerleri belirlenmiş olan tehlikeli
maddeler ile diğer önemli kaynaklardan gelen kirliliğin azaltılması için özel
programlar uygulanır. Bu programlar; bu Yönetmeliğin Ek–1 inde yer alan çok
tehlikeli maddelerle daha az tehlikeli maddelerin yer değiştirmesini, yeniden
kazanılması için en uygun önlemleri ve teknikleri içerir.
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Deşarj
ile İlgili Usul ve Esaslar
Tehlikeli maddelerin deşarj esasları
9 — Tehlikeli madde içeren atıksuların alıcı ortama
doğrudan deşarjı yasaktır. Tehlikeli maddelerin alıcı ortama deşarjına
ilişkin esaslar aşağıda belirtilmiştir:
a) Tehlikeli madde içeren
atıksuların bu Yönetmelik kapsamında yer alan alıcı ortama veya kanalizasyona
deşarjında; ilgili idareden izin alınması, alınan izinlerin hazırlanacak olan
kirlilik azaltma programları ile özel programlara uyum sağlaması esastır.
b) Bu Yönetmelikle belirlenen
limit değerler aşılamaz.
c) Belirlenen limit değerlerin
uygulanması ile zaman içinde tehlikeli madde oranı sedimanlarda ve/veya
yumuşakçalarda ve/veya kabuklu deniz canlılarında, suda, havada, toprakta ve
diğer çevre bileşenlerinde kontrol edilerek kirliliğin artmaması sağlanır. Bu
konu ile ilgili olarak ilgili idare tarafından gerekli tedbir
alınır/aldırılır.
d) Asbest maddesinin, kağıt,
çimento, alçı ve benzeri malzemelerin üretiminde kullanılmasıyla ortaya çıkan
atıksuyunda askıda toplam katı madde limit değeri 30 gr/m3’ü geçmez. Asbest
maddesinin, kağıt veya tabaka üretiminde kullanılması ile ortaya çıkan suyun
geri kazanılması esastır.
Kanalizasyona
deşarj standartlarına ilişkin esaslar
10 — Kanalizasyona deşarj standartlarına ilişkin esaslar
aşağıda belirtilmiştir:
a) Bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2
sinde yer alan tehlikeli maddelerin kanalizasyona deşarjında; 5216 ve 5393
sayılı Kanunlar kapsamında belediyelerce Bağlantı Kalite Kontrol İzin Belgesi
düzenlenir. Düzenlenen izin belgesi ile sağlanacak olan deşarj
standartlarının; bu Yönetmelikte belirtilen standartlarla paralellik arz
etmesi gerekir. Ancak; bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2 sinde verilen değerlerin
altında kısıtlamaya gidilmesi durumunda Bakanlığın uygun görüşünün alınması
gerekir.
b) İlgili idarece düzenlenen izin
belgelerinin detayları, izin verilen deşarjın kontrol sonuçları ile alıcı ortam
kalite kriterlerine ilişkin izleme sonuçları, tehlikeli maddeler konusunda
ülkede düzenli bir envanterin tutulması ve veri tabanının oluşturulması için
her yıl düzenli olarak Bakanlığa gönderilir.
c) Kanalizasyon sistemi çıkışında
deşarj edilen ve atıksu özellikleri bu Yönetmelikte belirtilen deşarj
limitleri ile alıcı ortam kalite kriterlerinin sağlanamayacağı yerlerde
kanalizasyona deşarj; alıcı ortama deşarj gibi kabul edilir ve bu Yönetmelik
hükümleri kapsamında gerekli olan standartların sağlanması ilgili idarece
gerçek ve tüzel kişilerden istenir.
maddeler için deşarj izin belgesinin düzenlenmesi
11 — Bu Yönetmelik esaslarına uymak şartı ile atıksularında
tehlikeli madde bulunduran sektörlerin tehlikeli maddeler için deşarj izin
belgesi alması gerekir.
a) Atıksularında; bu Yönetmeliğin
Ek–1 inde yer alan tehlikeli maddeleri içeren sektörlerin sağlaması gereken
deşarj standartları ile kalite kriterleri Tablo (1–14) arasında verilmiştir.
Ek–1 de yer alan tehlikeli maddelerin bu Yönetmelik kapsamında alıcı ortama
deşarjının söz konusu olması halinde gerçek ve tüzel kişiler bu Yönetmelik
hükümleri kapsamında ilgili idareden tehlikeli madde deşarj izin belgesi
almakla yükümlüdür.
b) 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı
Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin Tablo (5–21)
arasında yer alan sektörlerden; atıksuyunda tehlikeli madde bulunduran
sektörler bu Yönetmelik hükümleri kapsamında tehlikeli madde deşarj izin
belgesi için ilgili idareye başvurmak zorundadır.
c) Alıcı ortama tehlikeli
maddelerin deşarjı için deşarj izin başvurusunda bulunan gerçek ve tüzel
kişiler bu Yönetmeliğin Ek–3 ünde bulunan tehlikeli madde deşarj izin başvuru
formunu doldurmakla yükümlüdür. Tehlikeli
madde deşarj izin başvuru formuna kirlilik azaltma programları eklenir. Alıcı
ortama tehlikeli madde deşarj izin başvurusunda, dosyasının eksiksiz olarak
hazırlanması ve alınan en az üç adet atık su numunesi analiz sonuçlarının
aritmetik ortalamasının bu Yönetmelikte belirtilen standartları sağlaması
durumunda müracaat tarihinden itibaren en geç iki ay içerisinde izin
başvurusu sonuçlandırılır.
d) Tehlikeli Madde Deşarj İzin
Belgesi, deşarj edilen atıksudaki tehlikeli madde miktarına bakılmaksızın
düzenlenir. Deşarj edilen atık suda tehlikeli madde miktarı ardışık iki
deşarj izninde bu Yönetmelikle belirtilen limit değerlerden beş kez daha
küçük oranlarda ise; tehlikeli madde deşarj izin belgesinde bu tehlikeli
maddenin belirtilmesine gerek olmadığına ilgili idarece karar verilir.
e) Tehlikeli madde deşarj izin
belgesi, izin veren ilgili idare tarafından en az dört yılda bir yeniden
gözden geçirilir.
f) Tehlikeli maddelerin
deşarjında bulunan kişi-kurum veya kuruluşlar; deşarj izin başvurusu ile
birlikte kendi "kirlilik azaltma" programını da sunar. Bu
programlar; ulusal kirlilik azaltma programları ile uyumlu olmalıdır.
g) Tehlikeli madde deşarj izin
başvurusunda bulunan gerçek ve tüzel kişilerin bu Yönetmelik yükümlülüklerini
yerine getirmeyeceğini beyan etmesi ve/veya idare tarafından bunun tespit
edilmesi durumunda deşarj işlemleri durdurulur.
h) Bu Yönetmelik hükümleri
kapsamında verilen izin belgesindeki şartların sağlanmadığının tespiti
halinde, ilgili idare izin şartlarının yerine getirilmesi için otuz gün süre
verir. Bu süre sonunda izin şartlarının yerine getirilmediği taktirde
faaliyeti durdurulur.
ı) Bir bölgedeki alıcı ortama
birden fazla kalite kriteri uygulandığında suların kalitesinin mutlaka bu
kriterlerin her birine uyacak ölçüde korunmasının sağlanması esastır.
j) Bu Yönetmelik ve Su Kirliliği
Kontrolü Yönetmeliği ile deşarj limit değerleri belirlenmemiş olan ve bu
Yönetmeliğin Ek–2 sinde yer alan tehlikeli maddelerin deşarj izinleri alıcı
ortam kalite kriterlerine dayalı olarak ilgili idare/idarelerce yapılır.
BEŞİNCİ
BÖLÜM
İzleme
ve Denetim
Tehlikeli maddelerin deşarj kontrolü-denetimi
12 — Tehlikeli maddelerin deşarj kontrolü ve denetiminde
aşağıdaki işlemler uygulanır:
a) Deşarj standartlarına uygunluk
ve alıcı ortam kalite kriterlerinin sağlanıp sağlanmadığının kontrolü
faaliyet sahibi tarafından atıksuda ve alıcı ortamda yaptırılacak ölçüm ve
analizler, bu Yönetmelik ve 7/1/1991 tarihli ve 20106 sayılı Su Kirliliği
Kontrolü Yönetmeliği Numune Alma ve Analiz Metotlarına veya uluslar arası
geçerliliği olan standartlara göre akredite olmuş ve/veya Bakanlık tarafından
yeterlilik belgesi almış laboratuarlarda yapılır. Ölçüm sonuçları Bakanlığa iletilmek üzere
faaliyet sahibi tarafından ilgili idareye her yıl düzenli olarak bildirilir.
Ölçüm masrafları kirleten tarafından karşılanır.
b) Deşarjın kontrolü için
yirmidört saatlik kompozit numune alınır. Bir ay içinde deşarj edilen
tehlikeli madde miktarı, günlük toplam tehlikeli maddenin deşarj miktarına
göre hesaplanır.
c) Toplama sistemine ve/veya
tanımlar kapsamında alıcı ortama deşarj yapan gerçek ve tüzel kişiler
deşarjın kontrolünü bu Yönetmeliğin Ek-4 ünde yer alan form kapsamında her üç
ayda bir yapar veya yaptırır; kayıt altına alır ve beyan eder.
Cezai hükümler
13 — Bu Yönetmelik hükümlerine uymayan ve yükümlülüklerini
yerine getirmeyenler hakkında 2872 sayılı Çevre Kanunu ve diğer ilgili
mevzuat hükümleri uygulanır.
ALTINCI
BÖLÜM
Envanter
Oluşturma ve Raporlama
maddelerin envanterinin oluşturulması
14 — Tehlikeli madde envanterinin oluşturulması ile ilgili
esaslar aşağıda belirtilmiştir:
a) Üretimde kullanılan tehlikeli
kimyasal madde ve prosese giren tehlikeli ham materyallerin, proses boyunca
kullanımı, üretimi ve tüketim aşamaları belirlenir.
b) Tehlikeli madde envanteri
alıcı ortam ve deşarj edilen atıksu da olmak üzere Bakanlıkça
yapılır/yaptırılır.
c) Bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek-2
sinde yer alan tehlikeli maddeler ile uğraşan kamu ve/veya özel kuruluşların
tehlikeli maddelerin özelliklerini ve miktarlarını içeren envanter
bilgilerini ilgili idareye beyan etmesi zorunludur. İlgili idare kullanılan
hammadde ve oluşan ürünle ilgili malzeme bilgi güvenlik formlarını ilgili
kuruluştan alır.
d) Suda tehlikeli maddelerin
envanterinin oluşturulmasında, faaliyet sahibi tarafından belirli
periyotlarda yapılan ölçüm sonuçları ile ilgili idare tarafından yapılacak
olan ölçüm sonuçlarının uyumlu olması esastır.
e) Bakanlık; her bir tehlikeli
madde için ve tehlikeli madde deşarj edilen alıcı ortamın izlenmesi için
ulusal izleme ve veri tabanı oluşturur.
f) Tehlikeli maddelerin deşarjına
ilişkin ülke bazında envanter çalışması ile bu Yönetmeliğin Ek–2 sinde yer
alan bütün tehlikeli maddeler için kalite hedefleri oluşturulur.
g) Deşarj izin başvurusunda bulunan
gerçek ve tüzel kişiler proseste kullanılan tehlikeli madde miktarı ve
kullanma teknolojisi hakkında ilgili idareye bilgi verir.
Raporlama
15 — Bu Yönetmelik hükümleri kapsamında, aşağıda yer alan
hususlarda raporlama yapılır ve Bakanlığa gönderilir:
a) Bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2
sinde yer alan her bir tehlikeli madde için verilen tehlikeli madde deşarj
izin belgesi ve özellikleri ile uygulama sonuçları, izin veren ilgili idare
tarafından Bakanlığa her yıl düzenli olarak rapor edilir.
b) Oluşturulan kirlilik azaltma
ve özel programların özellikleri, uygulanma sonuçlarına ilişkin bilgiler,
izleme ve kontrol sonuçları faaliyet sahibi tarafından izin veren idareye
rapor edilir. İlgili idare Bakanlığa her yıl düzenli olarak raporu gönderir.
c) Her bir tehlikeli maddeye
ilişkin olarak bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2 sinde yer alan tehlikeli
maddelere ilişkin kalite kriterlerinin yüzeysel sularda, haliç kıyı ve
bölgesel sularda, sediman ve biotalarda izlenmesi ve kontrolü bu Yönetmelik
hükümleri kapsamında yapılarak, sonuçları Bakanlığa her yıl düzenli olarak
rapor edilir.
Geçici Madde 3 — Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde de yer alan kirlilik azaltma programları ile 7 nci maddesinde yer alan özel programların oluşturulması, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra yedi yıl içerisinde gerçekleştirilir. Yürürlük Madde 16 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Yürütme Madde 17 — Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
EK-1
ÇOK TEHLİKELİ MADDELER VE BUNLARA AİT ÖZEL HÜKÜMLER
a) ÇOK TEHLİKELİ MADDELER LİSTESİ 1) Civa(Hg), (CAS 7439-97-6) 2) Kadmiyum (Cd), (CAS 7440-43-9) 3 Hekzoklorosiklohekzan (HCH), (CAS 58-89-9) 4) Carbontetraklorür (CCI4), (CAS 56-23-5) 5) DDT (CAS 50-29-3) 6) Pentaklorofenol (PCP), (CAS 87-86-5) 7) Aldrin (CAS 309-00-2), 7–1) Dieldrin (CAS 60-57-1), 7–2) Endrin (CAS 72-20-8), 7–3) İsodrin (CAS 465-73-6) 8) Hekzaklorbenzen (HCB), (CAS 118-74-1) 9) Hekzaklorbutadin HCBD), (CAS 87-68-3) 10) Triklormethan (cloroform), (CAS 67-66-3) 11) 1,2 Dikloretan (EDC), (CAS 107-06-2) 12) Trikloretilen (TRI), (CAS 79-01-6) 13) Perkloretilen (PER), ( CAS 127-18-4) 14) Triklorbenzen (TCB), (CAS 120-82-1) (CAS 87-61-1) (CAS 180-7-3)
CAS: Kimyasal Kayıt Numarası
b) HER BİR TEHLİKELİ MADDE İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER
1) CİVA İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER
Civa: Şu anlama gelir: -Kimyasal element olarak civa, -Bileşiklerinin herhangi birisinde yer alan civa;
Tablo-1 Civa ya İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri (Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel Sular
CİVA (Hg)
1-Klor alkali Elektroliz Endüstrisi (Tuzlu suyun geri dönüşümü ve kullanımı)
2-Klorin Üretim Hattından Deşarj(Tuzlu suyun giderilmesi)
3-Tesisten Toplam Deşarj (Endüstriyel tesis alanından boşaltılan civa içeren bütün sularda mevcut toplam civa miktarına uygulanacaktır.)
4-Kimyasal Endüstrisi (civa katalizör olarak kullanılır) a)vinly klorid üretimi b)diğer işlemlerde
5-Vinly klorüd üretiminde kullanılan civa katalizörü imalatı
6-Organik ve inorganik civa bileşiklerinin imalatı (Vinly klorüd üretiminde kullanılan civa katalizörü imalatı bulunulan ürünler hariç)
7-Civa içeren temel batari imalatı
8-Demirsiz metal endüstrisi a)Civa proses tesisleri b)Demirsiz metallerin ayrıştırılması ve rafine edilmesi
9-Civa içeren toksik atıkların arıtılması tesisleri
10-Diğer kaynaklardan deşarj
0.05mg/L
0,5 mg/L
0,05mg/L 0,05 mg/L
0,01g/L(toplama sistemine)
1g/ton
5 g/ton
0.1 g/ton 5 g/kg
0.7 g/kg
0.05 g/kg
0.03 g/kg
a)Deşarjdan etkilenen yüzeysel sularda toplam civa konsantrasyonu bir yıl içinde elde edilen sonuçların aritmetik ortalaması olarak 1 µg/L yi aşmamalıdır. b)Deşarjdan etkilenen haliç sularında toplam civa konsantrasyonu bir yıl içinde elde edilen sonuçların aritmetik ortalaması olarak 0,5 µg/L yi geçmemelidir. c)Deşarjdan etkilenen haliç suları dışında ki bölgesel deniz suları ve iç kıyı sularında toplam civa konsantrasyonu bir yıl içinde elde edilen sonuçların aritmetik ortalaması olarak 0.3 µg/L aşmamalıdır. d)Suyun kalitesi civa miktarına ilişkin olarak bu gibi sulara uygulanabilen diğer standartlara da uymak için yeterli olmalıdır. e)Örnek olarak seçilen balığın yaş etinde civa konsantrasyonu 0.3 mg/kg geçmemelidir. (Civa kirliliğinin göstergesi olarak seçilen balıkta) f) Çökeltilerde ya da kabuklu deniz ürünlerinde civa konsantrasyonu zaman içinde artmamalıdır. g) Birkaç kalite kriterlerinin suya uygulandığı yerlerde suyun kalitesi bu kriterlerin her birine uyacak ölçüde yeterli olmalıdır.
1.1) Deşarj limitlerine ait açıklama a) Prosesten geçirilen, üretilen her birim üründe tehlikeli maddelerin ağırlığı dikkate alınır. Çünkü akıştaki kirletenlerin konsantrasyonu farklı tesis ve proses için kullanılan su miktarına bağlıdır. b) Günlük ortalama sınır değerler, yukarıdaki tabloda 1 inci ve 2 nci noktalarda verilen aylık ortalama sınır değerlerinin dört katıdır. c) Deşarjların kontrolünde oluşturulacak izleme prosedüründe her bir gün için 24 saatlik dönem üzerinden deşarjı temsil edecek bir örnek alınır ve örnekteki civa konsantrasyonu ölçülür. Ayrıca dönem boyunca toplam debinin de ölçülmesi gerekmektedir. d) Bir aylık süre boyunca deşarj edilen civa miktarı o ay boyunca her gün için deşarj edilen civa miktarının toplanması ile hesaplanmalıdır. Bu toplamın daha sonra kurulu klor üretim kapasitesine bölünmesi gerekir. Ancak; yıllık 7,5 kg dan fazla civa deşarj etmeyen endüstriyel tesisler için daha basit bir izleme prosedürü oluşturulabilir.
1.2) Civa için alıcı ortam kalite kriterleri a) Deşarjdan etkilenen iç yüzeysel sularda toplam civa konsantrasyonu bir yıl içinde elde edilen sonuçların aritmetik ortalaması olarak 1 µg/L yi aşmaması, b) Deşarjdan etkilenen haliç sularında toplam civa konsantrasyonu bir yıl içinde elde edilen sonuçların aritmetik ortalaması olarak 0.5 µg/L yi aşmaması, c) Deşarjdan etkilenen haliç suları dışındaki deniz suları ve iç kıyı sularında toplam civa konsantrasyonunun bir yıl içinde elde edilen sonuçların aritmetik ortalaması olarak 0.3 µg/L yi aşmaması, d) Suyun kalitesi, civa miktarına ilişkin olarak bu gibi sulara uygulanabilen diğer standartlara da uymak için yeterli olması, e) Örnek olarak seçilen balığın yaş etinde civa konsantrasyonunun 0.3 mg/kg geçmemesi, (Civa kirliliğinin göstergesi olarak seçilen balıkta) f) Çökeltilerde ya da kabuklu deniz ürünlerinde civa konsantrasyonunun zaman içinde artmaması, g) Birkaç kalite kriterinin suya uygulandığı yerlerde suyun kalitesinin bu kriterlerin her birine uyacak ölçüde yeterli olması, esastır.
1.3) Civa için ölçüm metodları 1) Sularda balık etinde, çökeltilerde ve kabuklu deniz ürünlerinde civa içeriğini belirlemek için kullanılacak referans ölçüm metodu; civanın ön oksitlenmesini ve civa iyonlarının Hg (II) peş peşe azalmasını dikkate alacak şekilde örneğin uygun bir ön arıtmaya tabi tutulduktan sonra alevsiz atomik absorpsiyon spektrofotometridir. Aşağıdaki konsantrasyonlarda tespit edilen limit değerleri civa konsantrasyonunun ±%30 doğrulukta ve ± %30 hassasiyetle ölçülebilmesini sağlayacak şekilde olmalıdır; - Deşarjlarda, izinde belirtilen izin verilen maksimum cıva konsantrasyonunun onda biri, - Yerüstü sularında, kalite kriterinde belirtilen cıva konsantrasyonunun onda biri, - Balık eti ve kabuklu deniz ürününde, kalite objektifinde belirtilen cıva konsantrasyonunun onda biri, - Çökeltilerde örneğin içindeki cıva konsantrasyonunun onda biri ya da kuru ağırlıkta 0,05 mg/kg, hangisi daha büyükse. 2)Akış ölçümleri ±%20 doğrulukla ölçülmelidir.
2) KADMİYUM İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER
Tablo-2- Kadmiyuma İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel Sular
KADMİYUM
1-Çinko madenciliği, çinkonun rafine edilmesi, kadmiyum metali ve demirsiz metal endüstrisi
2-Kadmiyum bileşiklerinin imalatı
3-Boya Maddesi Üretimi
4- Stabilizatör İmali
5-Birincil ve İkincil akümülatör İmali
6-Elektrolitik Kaplama
7-Fosforik Asit ve/veya Fosfatlı Kayadan Gübre İmali
0.2 mg/L
. 0.2 mg/L
--
5 g/kg
- İç Yüzeysuları 5µg/L - Haliç Suları: 5µg/l -Bölgesel Sular 2,5µg/L - Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları 2,5µg/L
2.1 Deşarj limitlerine ait açıklama a) Yukarıda,Tablo 2 nin 2 inci sütununda kadmiyum deşarjı olabilecek sektörler verilmiş olup, 3. sütunda bu sektörlere ilişkin deşarj limitleri ortaya konmuştur. Deşarj limitleri, bu sektörlerin atıksularında deşarjına izin verilebilecek maksimum kadmiyum konsantrasyonlarını ve ürün bazında bir değerlendirmeyi içermektedir. Bu sektörlerin atıksuyunda ve/veya ürün bazında yapılan değerlendirmelerin burada yer alan sınır değerleri aşmaması gerekmektedir. Atık sulardaki kadmiyum konsantrasyonu suyun miktarına dayalı olduğu ve bu miktar değişik işlemler ve tesislerde farklılık gösterebileceğinden; yukarıdaki tabloda uğraşılan kadmiyum miktarları ile bağlantılı kadmiyum deşarj miktarı olarak ifade edilen limit değerlere bütün hallerde uyulur.
b) Günlük ortalama limit değerleri Tablo 2 de verilen aylık ortalama limit değerlerinin 2 katına karşılık gelmektedir.
c) Deşarjların Tablo 2 de verilen limit değerlere uygun olarak yapılıp yapılmadığını kontrol etmek için bir izleme prosedürü oluşturulacaktır.
d) Bu prosedür, örneklerin alınması ve analizi ve deşarj edilen atıksu debisinin ve işlenen kadmiyumun miktarının ölçümünü içermelidir.
e) İşlenen kadmiyum miktarı belirlenemezse, izleme prosedürü izne esas teşkil eden üretim kapasitesinde kullanılabilecek kadmiyum miktarına dayandırılmalıdır.
f) Deşarjın kontrolü için; 24 saatlik bir deşarjı temsil edecek şekilde kompozit numune alınmalıdır. Bir ay içinde deşarj edilen kadmiyum miktarı günlük olarak deşarj edilen kadmiyum miktarına dayalı olarak hesaplanmalıdır.
g) Yılda 10 kg’dan daha az kadmiyum deşarj eden endüstriyel tesisler için daha basit bir izleme prosedürü oluşturulacaktır. Endüstriyel elektrolitik kaplama tesisleri için eğer elektro kaplama tanklarının toplam büyüklüğü 1,3 m³ ten daha küçükse, basitleştirilmiş bir izleme prosedürü oluşturulmalıdır.
2.2 Kadmiyum için ölçüm metotları
Suların, Sedimanların ve kabuklu deniz ürünlerinin kadmiyum içeriğini belirlemek için kullanılan referans ölçüm metodu alınan örneğin korunması ve uygun biçimde işlenmesinden sonra atomik absorbsiyon spektrofotometrisidir. Belirleme sınırı aşağıdaki konsantrasyonlarda ± % 30 doğrulukta ve ± % 30 hassasiyette
ölçülebilecek şekilde olmalıdır: Deşarj halinde, izinde belirtilen maksimum kadmiyum konsantrasyonunun onda biri, yüzey suyunun söz konusu olması halinde, hangisi daha yüksekse kalite kriterlerinde belirlenen kadmiyum konsantrasyonun onda biri veya 0,1 µg/L, kabuklu deniz ürünlerinin söz konusu olması halinde 0,1 mg/kg,yaş ağırlık, sedimanların olması halinde, hangisi daha yüksekse örnekteki kadmiyum konsantrasyonunun onda biri ya da 0,1 mg/kg kuru ağırlık olmalıdır. - Debi ölçümleri ± %20 doğrulukta yapılmalıdır.
3) HEKZAKLOROSİKLOHEKZAN (HCH) İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER
Tablo 3) Hekzaklorosiklohekzana İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite
Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri
-İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel Sular
Hekzaklorosiklohekzan (HCH)
1-HCH Üretim Tesisi
2-Lindan Ayrıştırma Tesisi
3-HCH Üretimi ve Lindan Ayrıştırmasının aynı tesis içinde yapıldığı yerler
2 mg/L
2.mg/L
2 mg/L
2 g/ton
4 g/ton
5 g/ton
-İç Yüzeysel sular: 100 ng/lt -Haliç suları ve iç deniz sularında: 20 ng/lt
a) Yukarıda, Tablo 3 üncü 2 nci sütununda hekzaklorosiklohekzan deşarjı olabilecek sektörler verilmiş olup, 3 üncü sütunda bu sektörlere ilişkin deşarj limitleri ortaya konmuştur. Bu limitler bu sektörlerin atıksularda deşarjına izin verilebilecek maksimum hekzaklorosiklohekzan konsantrasyonlarını ve ürün bazında bir değerlendirmeyi içermektedir. Bu sektörlerin atıksuyunda ve/veya ürün bazında yapılan değerlendirmelerinde burada yer alan sınır değerleri aşmamalıdır. Yukarıdaki tabloda üretilen ya da işlenen HCH miktarlarıyla bağlantılı olarak deşarj edilen HCH miktarı olarak ifade edilen limit değerlere her durumda uyulmalıdır. b) Günlük ortalama sınır değerler, c ve d maddelerine uygun olarak izlendiğinde, Tablo 3 de verilen aylık ortalama limit değerlerin iki katına karşılık gelmektedir. c) Deşarjların Tablo 3 de verilen limit değerlere uygun olarak yapılıp yapılmadığını kontrol etmek için bir izleme prosedürü oluşturulacaktır. d) Bu prosedür, örneklerin alınması ve analizi ve deşarj edilen atıksu debisinin ve işlenen hekzaklorosiklohekzanın miktarının ölçümünü içerecektir. e) İşlenen hekzaklorosiklohekzan miktarı belirlenemezse, izleme prosedürü izne esas teşkil eden üretim kapasitesinde kullanılabilecek hekzaklorosiklohekzan miktarına dayandırılmalıdır. f) Hekzaklorosiklohekzan deşarjının kontrolü için; 24 saatlik bir deşarjı temsil edecek şekilde numune alınmalıdır. Bir ay içinde deşarj edilen HCH miktarı günlük HCH deşarj miktarına dayalı olarak hesaplanmalıdır. g) Yıllık 3 kg dan daha az hekzaklorosiklohekzan deşarj eden endüstriyel tesisler için daha basit bir izleme prosedürü oluşturulmalıdır. 3.1) Hekzaklorosiklohekzan için ölçüm metotları a) Alıcı ortamlarda ve deşarjlarda hekzaklorosiklohekzan konsantrasyonunun belirlenmesi için; uygun bir solvent ile ayrıştırma ve saflaştırmadan sonra elektron tutucu detektör ile gaz kromotografisi yöntemi referans analiz metodu olarak kullanılmalıdır. b) Metodun doğruluğu ve hassaslığı belirleme sınır değerinin iki katını oluşturan bir konsantrasyonda ± %50 olmalıdır. Belirleme sınırı; 1) Deşarjların söz konusu olması halinde örnek alma noktasında istenen konsantrasyonun onda biri, 2) Kalite kriterlerine tabi suların söz konusu olması halinde; a) İç yer üstü suları için kalite kriterlerinde istenen konsantrasyonun onda biri, b) Haliç suları ve bölgesel deniz suları için kalite kriterlerinde gösterilen
konsantrasyonun beşte biri, c) Sedimanların söz konusu olması halinde 1 mg/kg kuru ağırlık, d) Canlı organizmalarda 1 mg/kg yaş ağırlık, olmalıdır. c) Debi ölçümlerinin ±%20 doğrulukta olması gereklidir.
4. KARBON TETRAKLORÜR İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER
Tablo-4 Karbontetraklorüre İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel Sular
Karbontetraklorür
1- Perklorinasyon yolu ile karbon tetrakloridin üretimi a)Yıkamayı içermeyen işlem Aylık Günlük b)Yıkamayı içeren işlem Aylık Günlük
1.5 mg/L 3.0 mg/L
1.5 mg/L 3.0 mg/L
2.5 gr/ton 5.0 gr/ton
40 gr/ton 80 gr/ton
12.0µg/L
2-Methan klorlama yolu ile klorametanın üretimi Aylık Günlük
1.5 mg/L 3.0 mg/L
10 gr/ton 20 gr/ton
3-Klorakarbonların üretimi (*)
-
4-Çözücü olarak karbon tetraklorür kullanan tesisleri(*)
* Bu tesisler için deşarj limitleri envanter çalışmaları sonucunda oluşturulacaktır.
4.1) Karbontetraklorür için ölçüm metotları 1. Referans ölçüm metodu gaz kromotografisidir. 2. Bu metodun doğruluğu ve hassasiyeti, limit değerlerinin iki katını temsil eden konsantrasyonda %50 olmalıdır.
5) DDT İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER DDT nin formulasyonundan, kullanımından dolayı oluşan atıksuyun deşarjı yasaktır. Aşağıdaki bileşikler DDT tanımına girmektedir. a) İzomerlerin toplamı, 1,1,1-trikloro-2,2 bis p-klorofenil etan b) 1,1,1-trikloro)-2 (o-klorafenil)-2-(p-klorafenil)etan c) 1,1,-dikloro-2,2 bis p-klorofenil etilen d) 1,1,1- (dikloro)-2,2 bis p-klorofenil etan e) 2,2,2- (trikloro)-1,1-bis 4-klorofenil etanol
Tablo- 5: DDT ye İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri (Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel Sular
DDT
1-Aynı işyerinde DDT formülasyonu dahil DDT üretimi
Aylık Günlük
2-Aynı üretim hattından kaynaklanan DDT formülasyonu Aylık Günlük
3-Diğer kaynaklardan gelen DDT kirliliği(*)
0.7 mg/L 1.3 mg/L
0.2 mg/L 0.4 mg/L
-
8 gr/ton 16 gr/ton
4 gr/ton 8 gr/ton
-
10µg/L (izomer para-para DDT için)
25 µg/L(Toplam DDT için)
* Bu sektörler için deşarj limitleri envanter çalışması ile belirlenecektir.
5.1) DDT için ölçüm metotları Atıksuda, alıcı ortamda, sediman ve organizmalarda, DDT yi belirlemek için kullanılacak ölçüm metodu; elektron tutucu detektörlü gaz kromatografisidir. Toplam DDT için belirleme sınırı örnekte bulunan yabancı maddelerin sayısına bağlı olarak, su çevresinde 4 µg/L, atıksuda 1 µg/L dir. Sediman ve biyotalarda ise; 1µg/kg dır. Bir konsantrsayona uygulanan metodun doğruluğu ve hassasiyeti belirleme sınır değerinin iki katının ±%50 sidir.
6) PENTAKLOROFENOL İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER: Pentaklorofenol; 2,3,4,5,6- pentaklora-hidroksibenzen ve tuzları olup; pentaklorofenol için sektör bazında deşarj limit değerleri; iç yüzeysel suları, haliç suları, haliç suları dışındaki iç kıyısuları, bölgesel suları için kalite kriterleri ve ölçüm metotları Tablo–6 da verilmiştir.
Tablo–6 Pentaklorofenole İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel Sular
Pentaklorofenol (PCP)
1-Heksaklorbenzenin hidroliz yoluyla sodyum pentaklorofenol üretimi Aylık Günlük
2-Diğer kaynaklardan gelecek kirlilik için Aylık Günlük
1 mg/L 2 mg/L
0.8 mg/L
25 gr/ton 50 gr/ton
2 µg/L
6.1) Pentaklorofenole ait özel hükümler a) Bu limit değerler sabunlanarak sodyum pentaklorofenolün üretiminden, klorlanarak üretimine kadar faaliyet gösteren endüstri tesisleri için geçerlidir. b) Eğer yıllık deşarjlar 3 kilogramı geçmezse; daha basitleştirilmiş bir izleme prosedürü geliştirilir. c) Pentaklorfenolün ağaç işlenmesinde kullanılması durumunda kirlilikten kaçınmak ve elimine etmek için özel programlar geliştirilmesi esastır.
6.2) Pentaklorfenol için ölçüm metotları a) Atıksuda, su çevresinde, sediman ve biyotalarda pentaklorfenolün belirlenmesi için kullanılacak referans ölçüm metodu yüksek basınçlı sıvı kromotografisi ya da uygun bir çözücü ile ayrıştırmadan sonra elektron tutucu detektörlü gaz kromotografisidir. b) Belirleme sınırı;deşarj edilen suda 2 µg/L ve su çevresi için 1 µg/L, sediman ve biyotalarda; 1 µg/L dir. c) Bir konsantrasyona uygulanan metodun doğruluğu ve hassasiyeti, belirlenen sınır değerinin iki katının ± %50 sidir.
7-ALDRİN, DİELDRİN, ENDRİN VE İSODRİN İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER:
a) Aldrin (C12H8CI6 ) kimyasal bir bileşiktir. (1,2,3,4,10, 10-heksakloro-1,4,4a,5,8,8a-heksahidro-1,4-endo-5,8-eksodimetanonaftalin) d) Dieldrin (C12H8CI60) kimyasal bir bileşiktir.(1,2,3,4,10,10-heksakloro-6,7-epoksi-1,4,4a,5,6,7,8,8a-oktahidro-1,4-endo5, 8-eksodimetanonaftalin) e) Endrin (C12H8CI60) kimyasal bir bileşiktir. (1,2,3,4,10,10-heksaklora-6,7-epoksi-1,4,4a,5,6,7,8,8a-oktahidro-1,4-endo 5,8- eksodimetanonaftalin) f) İsodrin (C12H8CI60) kimyasal bir bileşiktir. (1,2,3,4,10,10-heksakloro-6,7-epoksi-1,4,4a,5,8,8a-oktahidro1,2,3,4,10,10-heksakloro-6,7-epoksi-1,4,4a,5,8,8a-oktahidro 1,4-endo 5,8-eksodimetanonaftalin
Tablo-7 Aldrin, Dieldrin, Endrin ve İsodrine İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve
Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel Sular
Aldrin
Dieldrin
Endrin
İsodrin
1-Aldrin ve/veya dieldrin ve/veya endrin üretimi (Aynı iş yerinde bu maddelerin formülasyonu dahil) Aylık Günlük
2 mg/L 10 mg/L
3 gr/ton 15 gr/ton
10 ng/L
10ng/L
5ng/L
7.1) Aldrin ve/veya dieldrin ve/veya endrin ve/veya isodrin için ölçüm metotları
Atıksuda, su çevresinde, çökeltilerde ve organizmalarda Aldrin, dieldrin,endrin ve/veya isodrin belirlenmesi için kullanılacak referans ölçüm metodu uygun bir solventle ayrıştırmadan sonra elektron tutucu detektörlü gaz kromotografisidir. Belirleme sınırı; örnekteki parosit maddelerin sayısına bağlı olarak, su çevresinde her bir madde için 2,5 ng/litre, atıksuda her bir madde için 400 ng/litredir. Limit değerin tespiti için her bir ayrı madde için belirleme sınırı; kuru ağırlıkta 1 µg/kg dır. Bir konsantrasyona uygulanan metodun doğruluğu ve hassasiyeti belirleme sınır değerinin iki katı olan %±50 dir.
8) HEKSAKLOROBENZEN (HCB)İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER:
Tablo–8 Heksaklorbenzene İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel Sular
Heksaklorobenzen
1-HCB üretimi ve işlenmesi
Aylık Günlük
2-Perklorlama yolu ile perkloro etilen (PEK) ve karbon tetraklorür üretimi Aylık
Günlük
3-Diğer kaynaklar
1 mg/L 2 mg/L
1.5 mg/L ( HCB)
3 mg/L
-
10 gr/ton 20 gr/ton
1.5 g HCB/ton PER+CCI+
3 g HCB/ton PER+CCI4
-
0.03µg/L
8.1) Heksaklorobenzen için özel hükümler
a) Tablo–8 de verilen limit değerler HCB kullanarak üretim yapan tesislere, grafit elektrotlarla klor alkali elektrolizi yoluyla klor üreten endüstriyel tesislere, endüstriyel kauçuk işleyen tesislere, proteknik ürünler imal eden tesislere ve vinil klorür üreten tesislere uygulanacaktır. b) Eğer deşarj miktarındaki madde miktarı yıllık 1 kg ı geçmiyorsa daha basitleştirilmiş bir izleme prosedürü uygulanacaktır.
8.2) Heksaklorobenzen için ölçüm metotları a) Atıksuda, alıcı ortamda, sediman ve biyotalarda heksaklorobenzenin belirlenmesi için kullanılacak referans ölçüm metodu uygun bir solventle ayrıştırmadan sonra elektron tutucu detektörlü gaz kromotografisidir. b) Belirleme sınırı; örnekteki yabancı madde sayısına bağlı olarak; su çevresinde 1–10 ng/L arasında, atıksuda 0,5–1 µg/L, sediman ve biyotalarda 1–10 µg/L (kuru yükte) arasındadır. c) Bir konsantrasyona uygulanan metodun doğruluğu ve hassasiyeti, belirleme sınır değerinin iki katı olan %±50 dir.
9- HEKZAKLORBUTADİN İLİŞKİN ÖZEL HÜKÜMLER
Tablo-9 Hekzaklorbutadine İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel Sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel Suları
Heksaklorbutadin (HCBD)
1-Perklorlama yoluyla perkloretilen (PER) ve karbon tetraklorid(CCI4) üretimi
Aylık
Günlük
2-Diğer işlemlerle trikloraetilen ve/veya perkloraetilen üretimi(*) 3-Diğer kirleticilerden kaynaklanan kirlilik(*)
1.5 mg/L
3 mg/L
-
1.5 g HCBD/ton PER+CCI4 3 g/ton
-
0.1µg/L
* Bu sektörler için deşarj limitleri envanter çalışması ile belirlenecektir.
9.1) Hekzaklorbutadin için özel hükümler a) Tablo-9 da verilen sınır değerler; uygulama ile kazanılan deneyimler çerçevesinde, daha sıkı değerlerin uygulanmasını mümkün kılan en iyi teknik araçların kullanımı dikkate alınarak sınır değerler daha da katılaştırılabilinir. b) Yıllık boşaltım miktarı yılda 1 kg ı geçmiyorsa daha basitleştirilmiş bir izleme prosedürü uygulanabilir.
9.2) Hekzaklorbutadin için ölçüm metotları
a) Atıksuda, su çevresinde, sediman ve biyotalarda heksaklorabutadinin belirlenmesi için kullanılacak referans ölçüm metodu uygun bir solventle ayrıştırmadan sonra elektron tutucu detektörlü gaz kromotografisidir. b) Belirleme sınırı; örnekteki yabancı madde sayısına bağlı olarak; su çevresinde 1–10 ng/L arasında, atıksuda 0,5-1 µg/L, çökeltilerde ve organizmalarda 1-10 µg/L (kuru yükte) arasındadır. c) Bir konsantrasyona uygulanan metodun doğruluğu ve hassasiyeti belirleme sınır değerinin iki katı olan %±50 dir.
10- TRİKLOROMETAN İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER:
Tablo-10:Triklorometana İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel Sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel suları
Triklorometan
1-Metanolden ya da metanol ve metan kombinasyonundan klorametanların üretimi (veya metilkloridesin üretimi)
2-Metanın klorinasyonu yolu ile klorametanların üretimi
3-Klorides ve florides (CFC) (kloraflorakarbon) üretimi(*)
4-Dikloretan florisi kullanılarak; monomervnlyin üretimi(*)
5-Sanitasyon borularının üretimi(*)
6-Solvent olarak CHCI3 ‘ün kullanılması(*)
7-Diğer kaynaklardan gelen kloraform(*)
1 mg/L
10gr CHCI3/ton
7.5 g/ton
12 µg/L
* Bu sektörler için deşarj limitleri envanter çalışması ile belirlenecektir.
10.1) Triklorometan için ölçüm metotları
a) Atıksuda ve alıcı su ortamında triklorometanın (kloroform) belirlenmesi için kullanılacak referans ölçüm metodu uygun bir solvent ile ayrıştırmadan sonra elektron tutucu detektörlü gaz kromotografisidir. b) Endüstriyel prosesten kaynaklanan triklorometan için uygulanır. CHCI3 kaynaklanan kirliliğin kaynağının tespit edilmesi durumunda; kirliliğin azaltılması ve kirlilikten kaçınmak için özel programlar geliştirilmelidir. c) Limit değerler; endüstriyel tesisler arasında özellikle kloroform için, diklorometan proliz kullanılan monomer vinil korür imalat tesislerine, beyazlatılmış hamur üreten tesislere ve çözücü olarak CHCI3 kullanılan tesislere ve soğutma suları ya da diğer atıksuları klorlu olan tesislerde uygulanacaktır. d) Günlük ortalama limit değerler; ilgili aylık limit değerinin iki katıdır. Yıllık boşaltım miktarı 30 kg ı geçmezse daha basitleştirilmiş bir izleme ve kontrol mekanizması uygulanabilir. e) Kloroform uçuculuğu da dikkate alınarak; kloroform içeren atık suyun açık havada çalkalanmasını içeren bir işlem söz konusu olduğunda; sınır değerler tesisin üst kısmında uygulanır. Kirlenmesi olası bütün suların tümüyle göz önünde tutulması gereklidir.
11) 1,2-DİKLOROETAN (EDC) İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER
Tablo -11 Dikloroetana İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri —İç Yüzeysel sular —Haliç Suları —Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları —Bölgesel suları
1,2-dikloroaetan
1-Yalnızca 1,2-dikloraetan üretimi (aynı bölümde işlem ya da kullanım olmaksızın) Aylık Günlük
2-1,2-dikloraetan üretimi ve işlenmesi ya da aşağıda tanımlanan kullanım hariç, aynı alanda kullanım Aylık Günlük
3-1,2-dikloraetanın vinly kloridden başka maddelerin işlenmesi Aylık Günlük
4-EDC’nin metallerin yağdan temizlenmesi için kullanımı (2.maddede yer alan endüstriyel alandan farklı) Aylık Günlük
5-EDC’nin iyon değiştiricileri üretiminde kullanımı Aylık
Günlük
1.25 mg/L 2.5 mg/L
5.0mg/L
1 mg/L 2 mg/L
0.1 mg/L 0.2 mg/L
2.5g/ton 5 g/ton
10 g/ton
2.5 g/ton 5 g/ton
10 µg/L
* Bu sektörler için deşarj limitleri envanter çalışması ile belirlenecektir.
11.1) 1,2-Dikloroetan (EDC) için ölçüm metotları
a) Atıksularda ve su çevresinde 1,2 dikloroetanın belirlenmesi için kullanılacak ölçüm metodu; uygun bir çözücü ile ayrıştırmadan sonra elektron tutucu detektörlü gaz kromotografisi ya da; “arındır ve yakala” işlemi ve bir cryogenically soğutulmuş ince boru aracılığı ile yakalayarak izolasyondan sonra gaz kromotografisidir. b) Belirleme sınırı su çevresinde 10 µg/Litre, atıksuda 1 µg/Litre dir. c) Belirleme sınır değerinin iki katı olan bir konsantrasyona uygulanan metodun doğruluğu ± %50 olmalıdır. d) Saflaştırılmış EDC üretim kapasitesi; vinly klorid üretim ünitesinde kırılmamış EDC üretim ünitesi ile ilişkili ve tesisin EDC saflaştırma bölümünde yeniden kazanılan EDC parçacıklarını da içine alır. d) Eğer yıllık boşaltım miktarı yılda 30 kg ı geçmiyorsa daha basitleştirilmiş bir izleme prosedürü uygulanır.
12) TRİKLOROETİLEN (TRI) İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER
Tablo -12:Trikloroetilene İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel suları
Trikloroetilen (TRI)
1-Trikloretilen (TRI) ve perkloraetilen üretimi
Aylık Günlük
2-Trikloretilen (TRI)in Metallerin yağ gideriminde kullanılması (Limit değerler 30 kg’ın üzerinde kirlilik deşarjı yapan endüstriyel sektörlere uygulanır)
Aylık Günlük
3-Diğer kirlilik kaynakları
0.5 mg/L 1.0 mg/L
0.1 mg/L 0.2 mg/L
0.2 mg/L
2.5 gr/ton 5.0 gr/ton
-
10µg/L
12.1) Trikloroetilen için ölçüm metotları a) Trikloretilenin (Trikloroetilenin) kuru temizlemede yağ ve kokuların çıkarılması için bir çözücü olarak ya da metallerin yağdan arındırılması için kullanıldığında ve de yıllık boşaltımın 30 kg dan az olduğu durumlarda kirliliğin önlenmesi için özel programlar oluştulması esastır. b) 1. madde yer alan sektör için verilen TRI boşaltım sınır TRI+PER üretim kapasitesi ile bağlantılıdır. c) Tetrakloroetanın dehidroklorlama kullanan şu an mevcut tesisler için üretim kapasitesi TRI+PER üretim kapasitesine denktir. TRI+PER üretim oranı bire üç olarak alınır. d) Üretim veya işleme kapasitesi; idare tarafından izin verilen kapasite iznin verilmesinden ya da gözden geçirilmesinden önceki 4 yıl üzerinden hesaplanan en yüksek yıllık üretilen veya işlenen miktardır. İdare tarafından izin verilen kapasite gerçek üretimden büyük ölçüde farklılık göstermez.
13) TRİKLOROBENZEN (TCB) İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER
TCB’nin 3 izomeri; -1,2,3-TCB -1,2,4-TCB -1,3,5-TCB dir. Teknik TCB bu üç izomerin karışımıdır ve 1,2,4-TCB ağırlıktadır. Her durumda bu hükümlerin toplam TCB ye (üç izomerin toplamına) uygulanması esastır.
Tablo 13. Triklorobenzen e İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel suları
TRİKLOROBENZEN (TCB)
1-HCH nın dehidroklorinasyonu yoluyla TCB üretimi ve/veya TCB işlenmesi Aylık Günlük
2-Benzenin klorinasyonu yoluyla klorabenzen üretimi ve/veya işlenmesi Aylık Günlük
1 mg/L 2 mg/L
0.05 mg/L 0.1 mg/L
10 gr/ton 20 gr/ton
0.5 gr/ton 1 gr/ton
0.4 µg/L
13.1) Triklorobenzen için ölçüm metotları Atıksuda ve su çevresinde, sediman ve biyotalarda Triklorobenzenin (TCB) belirlenmesi için kullanılacak referans ölçüm metodu uygun bir çözücü ile ayrıştırmadan sonra elektron tutucu detektörlü gaz kromotografisidir. a) TCB için verilen limit değerler; (1). Sektör: TCB toplam üretim kapasitesine (2). Sektör:Mono ve diklorobenzen için proses kapasitesi veya toplam üretim kapasitesi ile ilişkilidir. b) PER konsantrasyon sınır değerleri ise; Sektör (1) 10 metreküp/ton işlenmiş ya da üretilmiş tCB, Sektör (2) 10 metreküp/ton işlenmiş ya da üretilmiş mono- ve diklorobenzene ilişkindir. c) Belirleme sınırı her bir izomer için ayrı ayrı su çevresinde 10 ng/L, atık su akıntılarında 1µg/L dir. Sediman ve biyotalarda belirleme sınırı ise; 1 µg/L dir.
14) PERKLOROETİLEN İÇİN ÖZEL HÜKÜMLER
Tablo 14.Perkloroetilene İlişkin Sektörel Bazda Deşarj Limitleri ve Kalite Kriterleri
Tehlikeli Madde Adı
Sektörler
Deşarj Limitleri
(Aylık Ortalama Limit Değerler)
Kalite Kriterleri -İç Yüzeysel sular -Haliç Suları -Haliç Suları Dışındaki İç Kıyı Suları -Bölgesel suları
PERKLOROETİLEN
1-Trikloroetilen (TRI) ve Perkloroetilen (PER) Üretimi (TRI-PER Prosesi) Aylık Günlük
2-Karbon tetraklorid ve perkloroetilen üretimi (TETRA-PER Prosesi) Aylık Günlük
3-Metallerin yağlanmasında PER’in kullanılması Aylık Günlük
4-Klorafolarkarbon Üretimi
5-Diğer kaynaklar
0,5 mg/L 1 mg/L
1,25 mg/L 2,5 mg/L
0,1 mg/L 0,2 mg/L
2,5 g/ton 5 g/ton
2,5 g/ton 5 g/ton
-
10 µg/L
14.1) Perkloroetilen için ölçüm metotları a) Atıksu akıntılarında ve su çevresinde perkloroetilenin (PER) belirlenmesi için kullanılacak ölçüm metodu uygun bir çözücü ile ayrıştırmadan sonra elektron tutucu detektörlü gaz kromotoğrafisidir. b) Belirleme sınırı su çevresinde 0,1 µg/L, atıksuda 10 µg/L dir. c) Belirleme sınır değerinin iki katı olan bir konsantrasyona uygulanan metodun doğruluğu ve hassasiyeti ± %50 dir. d) Kuru temizlemede yağ ve kokuların çıkarılması için bir çözücü olarak ya da metallerin yağdan arındırılması için kullanılan PER kullanılması durumunda ve yıllık boşaltım miktarı 30 kg/yıl dan daha az ise; PER in neden olduğu kirliliğin azaltılması ve giderilmesi için daha basitleştirilmiş bir izleme prosedürü uygulanır. e) Perkloroetilenin uçuculuğu dikkate alınarak; perkloroetilen içeren atık suyun açık havada çalkalanmasını içeren bir işlem söz konusu olduğunda; tesisin üst kısmındaki limit değerler sağlanır. f) (1) ve (2) de yer alan sektörler için PER deşarjı limit değerleri TRI+PER üretim kapasitesi ya da TETRA+PER üretim kapasitesi ile bağlantılıdır. g) İdare tarafından izin verilen kapasite gerçek üretimden büyük ölçüde farklılık göstermez. h) PER konsantrasyon limitleri aşağıdaki referans miktarlara ilişkindir: PER konsantrasyon limit değerler; sektör (1) için 5 m3/ton TRI+PER üretimi sektör (2) için 2 m3/ton TETRA+PER üretimi i) Bu limit değerler yalnızca yıllık boşaltımları 30 kg ı aşan endüstriyel tesislere uygulanır. j) Üretim ya da işleme kapasitesi idare tarafından izin verilen kapasite ya da eğer buna uymuyorsa iznin verilmesinden ya da gözden geçirilmesinden önceki dört yıl üzerinden hesaplanan en yüksek yıllık üretim ya da işlenen miktardır. İdare tarafından izin verilen kapasite gerçek üretimden büyük ölçüde farklılık göstermez.
EK–2
DAHA AZ TEHLİKELİ MADDELER
Maksimum İzin Verilebilen Deşarj Limitleri
Kalite Kriterleri
Grup İsimleri
Tehlikeli Madde İsimleri
Kanali zasyona Deşarj Değerle ri (1)
İç yüzey Sulara
(2)
Kıyı ve Haliç Sularına
(3)
Deniz, Kıyı ve Haliç Sularına
(4)
İç Yüzey Sulara
(5)
Aromatic Hidrokarbonlar
-Benzen -Dinitrobenzen
5 mg/L 2 mg/L
Halojenli Hidrokarbonlar
-C10-13-kloralkanlar -Diklormetan (metilen klorit)
Halojenli Aromatik Hidrokarbonlar
-Brominated diphenylethers Pentabromobiphenyl ethers -Pentaklorobenzen
Metalik Bileşikler
-Kalay ve Kalay Bileşikleri -Nikel ve Nikel Bileşikleri -Kurşun ve Bileşikleri -Bor -Krom -Demir -Çinko -Arsenik -Vanadyum -Aliminyum -Brom -Bakır -Baryum -Berilyum -Kobalt
1.2 mg/L 0.1 mg/L 3 mg/L 0.1 mg/L 0.7 mg/L 0.003 mg/L 0.1 mg/L
0.07 mg/L 1 mg/L 0.01 mg/L 5 mg/L 0.015 mg/L 1 mg/L
Organik Bileşikler
-Tributilin bileşikleri -Tributyltin-cation
Polyaromatik Bileşikler
-Antrazine ve Simazin -Benzo(a)pyrene -(Benzo (b)floretane -Benzo (g,h,i)perylene -Benzo (k)fluoranthene - fluorantin -Inden 1,2,3-c, d pyrene -Naftalin
Pestisitler
-Alachlor* -Chlorophenvinphosphus* -Chloropyriphosus* -Duron* -Endosulfan -Endosulfan(alpha-) -Isoproturone* -Trifluralin -Dichlorvos -Mevinphos -Azinphos-methyl -Atrazin -Malathion
0.0002 mg/L
0.011 mg/L 0.00007 mg/L 0.0006 mg/L 0.0002 mg/L 12.6 mg/L 0.0018 mg/L
Fenoller
-Nonlyfenoller* -4-(para)-nonlyfenoller -Octylphenols* -Para-tret-octylphenol -2-Chlorophenol* -4-Chloro-3-methyl- fenol -2,4-Diklorofenol -M-Klorfenol* -P-Klor0fenol* -Fenoller -Klorofenoller* -Halajenli fenoller* -O-Klorfenol -P-Klorfenol -M-Klorfenol
0.001 mg/L 0.02 mg/L 0.001 mg/L 0.015 mg/L 0.06 mg/L
Phtalat esters
-Di(2-ethylhexyl) phthalat
Diğer Öncelikli Maddeler
-Amanyum İyonu -1,1,1-Trichloroethane -1,1,2-Trichloroethane -2,4-D (ester) -2,4-D (non-ester) -Bentazone -Kloronitrotoluenes -Demeton -Fenitrothion -Linuron -Malathion -Mecoprop -Nitrat İyonları -Toluene -Triazaphos -Triphenyltin -Vanadaium (dissolved) -Xylene (m and p, o) -Klorine* -Florides* -Sülfat -Sentetik sülfanat(İyonik) -Sentetik sülfanat (İyonik olmayan) -Synades -Petrol hidrokarbonlar -Klorin(aktif halde) -Klorid -Florid -Sülfid -Yağlar -Amonyum İyonu -Asetik Asit -Aseton -Bütil alkol -Bütirik Asit -Triplavin
0.02 mg/L
4.2 mg/L 10 mg/L
0.3 mg/L
90 mg/L
0.5 mg/L
0.02 mg/L 15.8 mg/L 5.3 mg/L 0.2 mg/L 100 mg/L
(1) EK-2 de yer alan parametrelerden 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Tablo-25 (Atıksuların Atıksu Altyapı Tesislerinde Deşarjında Öngörülen Atıksu Standartları) inde yer alanlar için Tablo 25 de verilen standart değerler geçerli olup; tabloda yer almayan parametrelerin değerleri envanter çalışması ile belirlenecektir. (2) EK–2 de yer alan parametrelerden SKKY de yer alan Tablo 5–21 de yer alanlar için; Tablo 5-21 de verilen deşarj standartları geçerli olup; diğerleri envanter çalışması ile belirlenecektir. (3) Karşılığı olmayan değerler bilinmemekte olup; envanter çalışmaları sonrasında belirlenecektir. (4) Karşılığı olmayan değerler envanter çalışmaları sonrasında belirlenecektir. (5) EK–2 de yer alan parametrelerden 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Tablo-1 (Kıtaiçi Su Kaynaklarının Sınıflarına Göre Kalite Kriterleri) inde yer alanlar için Tablo-1 de verilen standart değerler ile Su Ürünleri Yönetmeliğindeki değerlerden en kısıtlayıcı olan geçerli olup; Tabloda yer almayan parametrelerin değerleri envanter çalışması ile belirlenecektir.
EK-3
TEHLİKELİ MADDELERİN DEŞARJINA İLİŞKİN DEŞARJ İZİN BAŞVURU FORMU
A) GENEL BİLGİLER:
1) Kurum-Kuruluş veya İşletmenin Adı: 2) Kurum-Kuruluş veya İşletmenin Adresi: 3) Tesisin Yeri: 4) Sektörün Türü: 5) Tesisin kapasitesi veya İleriki 3 yıl içinde düşünülen değişiklikler: 6) Tesisin Ana Üretimi:( Yan Ürünlerde belirtilecek)
Ürün Cinsi Yan Ürün Cinsi Kapasitesi (ton/yıl)
7) Çalışma periyotları hakkında bilgiler a)Toplam çalışma süresi b)Sürekli veya kesikli c)Vardiya sayısı d)Son üç yılın fiili çalışma süresi (saat olarak)
B) TEKNİK BİLGİLER 1) İşletmenin kullandığı hammaddeler, yarı hammaddeler, madde grupları( Bu Yönetmeliğin EK-1 ve EK-2 sinde yer alan TM ve/veya madde grupları esas alınacak) Adı Türü Miktarı Her bir tehlikeli madde için prosesteki akım şeması ve dönüşümleri Üretim kapasitesi ile orantılı olarak akım şeması
1. Toplam Deşarj Miktarı ( kg/yıl) 2. Atık suda tehlikeli madde konsantrasyonu ( mg/L veya µg/L) 3. Atık suyun deşarj noktası - Alıcı ortam özellikleri (akarsu, göl, deniz..) Debisi: Akım Yönü: Diğer su kaynakları ile bağlantısı:
4. Deşarj edilecek olan Tehlikeli Maddenin miktarı ve/veya oranı ve sonuçların Yönetmeliğin EK–1 ve EK–2 sinde yer alan kalite kriterleri ile karşılaştırılmasının yapılması:
Yüzeysel sularda
Haliç suları
Kıyı suları
Deniz suları
Su
Sediman
Biyotalar
6. Deşarj Edilecek Tehlikeli Maddenin Alıcı Ortamdaki Konsantrasyonu:
EKLER: EK-1: Kirlilik Azaltma Programı
a) Programa başlama ve bitiş tarihi: b) Programın uygulanacağı tehlikeli madde adı: c) Programın amacı: d) Programın uygulandığı coğrafik alanın tanımı: e) Programın durumu: f) Tanımlanan alanda programın uygulanması ile % olarak beklenen: g) Deşarj miktarı ve/veya kirliliğin azalması: h) Uygulanmakta olan programın akabinde uygulanacak program:
EK-4
TEHLİKELİ MADDELER İÇİN DEŞARJ KONTROLÜ BELGESİ
I) SEKTÖR VE ATIKSUYUN KONTROLÜ
A) GENEL BİLGİLER:
1) Kurum-Kuruluş veya İşletmenin Adı: 2) Kurum-Kuruluş veya İşletmenin Adresi: 3) Tesisin Yeri: 4) Sektörün Türü: 5) Tesisin kapasitesi veya ileriki üç yıl içinde düşünülen değişiklikler: 6) Tesisin Ana Üretimi:( yan ürünlerde belirtilecek)
Ürün Cinsi Kapasitesi(ton/yol)
7) Çalışma periyotları hakkında bilgiler a)Toplam çalışma süresi b)Sürekli veya kesikli c)Vardiya sayısı
8) Deşarj İzin Belgesini Olup Olmadığı 9) Deşarj izin Belgesinin Tarihi 10) Atıksuyun Özellikleri a) Yıllık deşarj (kg/yıl) b) Üretim kapasitesi ile orantılı olarak deşarj miktarı c) Kaynağı d) Konsantrasyonu ( mg/L veya µg/L) e) Sağlaması Gereken Limit Değerler ve Mevcut Durum ile Karşılaştırılması
II) DEŞARJ EDİLEN ALICI ORTAM OLARAK SUYA İLİŞKİN KONTROLLER:
1- a) Alıcı ortam özellikleri (akarsu, göl, deniz..) Debisi: Akım Yönü: Diğer su kaynakları ile bağlantısı:
b) Deşarj edilecek olan tehlikeli maddenin miktarı ve/veya oranı ve sonuçların Yönetmeliğin EK–1 ve EK–2 sinde yer alan kalite kriterleri ile karşılaştırılmasının yapılması:
Yüzeysel sularda
Haliç suları
Kıyı suları
Deniz suları
Su
Sediman
Biyotalar
2-Deşarj Edilecek Tehlikeli Maddenin Alıcı Ortamdaki Konsantrasyonu:
EKLER: EK–1: EK–2 de yer alan tehlikeli maddeler için “Kirlilik Azaltma Programı “ EK–2: EK–1 de yer alan tehlikeli maddeler için “Özel Programlar”
a) Programa başlama ve bitiş tarihi: b) Programın uygulanacağı TM adı: c) Programın amacı: d) Programın uygulandığı coğrafik alanın tanımı: e) Programın durumu: f) Tanımlanan alanda programın uygulanması ile % olarak kirlilikte beklenen azalma:
EK-5
TEHLİKELİ MADDE DEŞARJ İZİN BELGESİ
1. Müracaat Eden Kurum-Kuruluş veya İşletmenin Adı: 2. Kurum-Kuruluş veya İşletmenin Adresi: 3. Sektörün Türü: 4. Tehlikeli Madde Sınıfı: a) Çok Tehlikeli Madde b)Daha Az Tehlikeli Madde
ATIKSU ÖZELLİKLERİ
a) Yıllık deşarj (kg/yıl) b) Üretim kapasitesi ile orantılı olarak deşarj miktarı c) Kaynağı d) Deşarj Edilen Tehlikeli Maddeler e) Konsantrasyonu ( mg/L veya µg/L)
Bu izin belgesi, Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin 11 inci maddesine istinaden verilmiş olup, ……………..tarihine kadar geçerlidir.
Yetkili Amir
İmza, mühür, tarih