Motorlu Araçların ve Römorklarının Yan Koruması (Yan Koruyucular) ile İlgili Tip Onayı Yönetmeliği (89/297/AT)

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu hükümleri uyarınca, araçların yapım ve kullanım bakımından karayolu yapısına ve trafik güvenliğine uyma zorunluluğunu yerine getirmek üzere; yayalar, bisikletliler, motosikletliler gibi korunması olmayan yol kullanıcılarının ağır tonaj sınıfına giren motorlu araçların ve römorklarının yanından geçerken altlarına düşme tehlikesine karşı etkin korunmasını sağlayacak şekilde bu araçların yan koruyucularla donatılarak, yan korumaları konusunda araçlara AT Araç Tip Onayı Belgesi verilmesine ilişkin hükümleri ve bunların uygulanmasına ait usul ve esasları belirlemektir. Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik, MARTOY kapsamında yer alan N2 ve N3 sınıfı motorlu araçların ve O3 ve O4 sınıfı römorkların yan koruması bakımından AT Araç Tip Onayı Belgesi verilmesine ilişkin hususları kapsar. Hukuki Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun değişik 29 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır. Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen; a) Bakanlık : Sanayi ve Ticaret Bakanlığını, b) MARTOY: Avrupa Topluluğunun 70/156/AT Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onayı Yönetmeliğinin Resmi Gazete’de yayımlanan şekliyle son seviyesini, c) R-73: Motorlu araçların ve römorklarının yan koruması ile ilgili Resmi Gazete’de yayımlanarak uygulamaya konulan 73 numaralı Birleşmiş Milletler/Avrupa Ekonomik Komisyonu (BM/AEK) Teknik Düzenlemesinin (Regülasyonun) son seviyesini, d) Onay Kuruluşu : Teknik Hizmetler Kuruluşlarını görevlendiren, aksam tip onayı belgesi ve araç tip onayı belgeleri veren ve gerektiğinde geri alan, diğer onay kuruluşlarıyla muhatap olan ve bunlarla temasları yürüten, imalatçının üretim uygunluk düzenlemelerine uyup uymadığını belirleyen, yetkili kuruluş olan Bakanlığı, e) İmalatçı: Tip Onayı işlemlerinin bütün unsurlarından ve imalatın uygunluğunun sağlanmasından Onay Kuruluşuna karşı sorumlu olan motorlu araçların ve römorklarının ticari isim veya markasının sahibi olan kişi veya kuruluşu, f) AT : Avrupa Topluluğunu, g) Teknik Hizmetler Kuruluşu : Onay Kuruluşunca deneyleri ve kontrolleri yapmak üzere görevlendirilen kurum veya kuruluşu, h) Araç : Bu Yönetmeliğin uygulanması bakımından, en az 4 tekerleği bulunan, azami tasarım hızı 25 km/saat’i aşan, karayollarında kullanmak için tasarlanmış, karoserli veya karosersiz , N2 ve N3 sınıfı motorlu aracı ve O3 ve O4 sınıfı römorku, i) N2 sınıfı: Azami kütlesi 3,5 ton'u aşan, 12 ton'u aşmayan, motorlu yük taşıma araçlarını, j) N3 Sınıfı: Azami kütlesi 12 ton'u aşan, motorlu yük taşıma araçlarını, k) O3 Sınıfı: Yarı römorklar dahil azami kütlesi 3,5 ton'u aşan, 10 ton'u aşmayan römorkları, l) O4 Sınıfı: Yarı römorklar dahil azami kütlesi 10 ton'u aşan römorkları, m) Tam Araç: MARTOY’un ilgili bütün hükümlerine uygun olarak, bir aşamada tip onayı alarak imal edilmiş aracı, n) Tamamlanmamış Araç: MARTOY’un ilgili bütün hükümlerine uyabilmek için en az bir aşamada daha tamamlanması gereken herhangi bir aracı, o) Tamamlanmış Araç: MARTOY’un ilgili bütün hükümlerine uygun olarak, çok aşamalı tip onayı işlemleri sonucu imal edilmiş aracı, p) Tip Onayı Belgesi: Bu Yönetmelik kapsamındaki motorlu araçların ve römorkların bu Yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak imal edildiğini gösteren belgeyi, r) Tanıtım Dosyası : Başvuru sahibi tarafından Teknik Hizmetler Kuruluşuna veya Onay Kuruluşuna Tanıtım Bildirimi gereğince verilen bilgi, çizim, fotoğraf ve bunun gibi belgeleri içeren dosyayı, s) Tanıtım Paketi : Tanıtım Dosyası ile Teknik Hizmetler Kuruluşunun veya Onay Kuruluşunun görevlerini yerine getirmeleri sürecinde tanıtım dosyasına eklemiş oldukları deney raporları ve diğer belgeleri, t) Tanıtım Paketi Fihristi : Tanıtım Paketi içinde bulunan belgelerin uygun bir şekilde numaralandırılarak veya bütün sayfaların tanımlanabilmesine imkan verecek şekilde işaretlenerek bir liste halinde yazılmasını, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜM Uygulama Usul ve Esasları Tip Onayı Başvurusu

Madde 5— Tip Onayı Belgesi başvurusuna ilişkin hususlar aşağıda belirtilmiştir. a) Tip Onayı Belgesi başvuruları, tanıtım paketi içinde tanıtım fihristine uygun olarak düzenlenmiş tanıtım dosyasıyla birlikte Ek I’de belirtildiği şekilde imalatçı veya yetkili temsilcisi tarafından Onay Kuruluşu’na yapılır. Tanıtım dosyası başvurudan itibaren onayın verildiği veya reddedildiği tarihe kadar onay kuruluşunun incelemesine açıktır. b) Tek bir araç ile ilgili tip onayı başvuruları, ancak bir onay kuruluşuna yapılabilir. Başvuru sahibi, başka bir ülkenin onay kuruluşuna başvuruda bulunmadığını bir yazı ile Onay Kuruluşu’na bildirir. c) Onaylanacak her tip için ayrı bir başvuru yapılır. Tip Onayı İşlemleri

Madde 6 — Tip onayı işlemlerine ilişkin hususlar aşağıda belirtilmiştir. Bu Yönetmeliğin Ek I’de belirtilen teknik özellikleri sağlayan motorlu araçların ve römorklarının yan koruması bakımından Ek I/A’da örneği gösterilen bir belge, AT Araç Tip Onayı Belgesine eklenir. Yönetmeliğin Uygulaması

Madde 7 — MARTOY’a göre Ulusal Tip Onayı Belgesi alacak yeni bir tip ‘Tam Araç’ bu Yönetmelik şartlarını sağlamalıdır. Yeni bir tip ‘Tamamlanmış Araç’ta ise Araç İmal, Tadil ve Montaj Hakkında Yönetmelik hükümleri aranır. Eşdeğer Belgeler

Madde 8 — Bu Yönetmelik kapsamında yer alan motorlu araçların ve römorkların yan koruması bakımından Birleşmiş Milletler Avrupa Ekonomik Komisyonu R-73 sayılı teknik düzenlemeye göre verilen belgeler eşdeğer olarak kabul edilir. Yetkili Kuruluşlar

Madde 9 — Onay Kuruluşu olarak Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulanmasından sorumludur. Deneyleri yapmaya veya yaptırmaya Teknik Hizmetler Kuruluşu olarak Türk Standartları Enstitüsü (TSE) yetkili kılınmıştır. ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Tedbirler, Bildirimler ve Muafiyetler Tedbirler

Madde 10 — Tedbirlere ilişkin hususlar aşağıda belirtilmiştir. a) Onay Kuruluşu, Ek I’de yer alan özellikleri sağlayan araçların yan korumasını gerekçe göstererek, bir araca AT Araç Tip Onayı Belgesi veya Ulusal Tip Onayı Belgesi vermeyi reddedemez, bu aracın satışını, tescilini, hizmete alınmasını veya kullanılmasını reddedemez veya yasaklayamaz. b) AT Araç Tip Onayı Belgesini veren Onay Kuruluşu, Ek I’de belirtilen özelliklerde değişiklik yapılan araçların yan korumasında, yapılan bu değişiklikten haberdar edilmek üzere gerekli tedbirleri alır. Onay Kuruluşu, değiştirilmiş olan tip üzerinde yeni bir deney yapılıp yapılmayacağına ve yeni bir deney raporunun hazırlanıp hazırlanmayacağına karar verir. Yapılan deneyler, bu Yönetmeliğin özelliklerinin sağlanmadığını gösterirse, bu değişikliğe izin verilmez. c) Bu Yönetmelikteki eklerin şartlarının teknik ilerlemelere uyarlanması için gereken bütün değişiklikler, MARTOY’un 15 inci maddesinde belirtilen işleme göre yapılmalıdır. Bildirimler

Madde 11 — Onay Kuruluşunca yapılan bildirimlere ilişkin hususlar aşağıda belirtilmiştir. a) 89/297/EEC sayılı AT direktifine göre hazırlanan bu Yönetmeliğin uygulamaya konulduğu, AT üyesi ülkelerin onay kuruluşlarına, Gümrük Birliği Ortaklık Komitesine ve AT Komisyonuna bildirilir. b) Onaylanan veya reddedilen Tip Onayı Belgelerinin bir nüshası bir ay içerisinde AT üyesi ülkelerin onay kuruluşlarına, Gümrük Birliği Ortaklık Komitesine ve AT Komisyonuna bildirilir. Muafiyetler

Madde 12 — Muafiyetlere ait esaslar aşağıda belirtilmiştir. a) Teknolojik olarak gelişmiş motorlu araçların ve römorklarının yan korumasına ilişkin Tip Onayı Belgesi talep edilmesi halinde, Gümrük Birliği Ortaklık Komitesine AT Komisyonuna ve diğer ülkelerin onay kuruluşlarına bilgi verilerek, Ulusal Tip Onayı Belgesi verilebilir. b) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce trafiğe çıkmış motorlu araçlara ve römorklara bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz. DÖRDÜNCÜ BÖLÜM Geçici ve Son Hükümler

Geçici Madde 1 — Bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce Ulusal Tip Onayı Belgesi almış araçlar için imalatçılar, bu Yönetmeliğin yayımından itibaren 12 ay içinde bu Yönetmeliğe göre AT Araç Tip Onay Belgesi almak zorundadır. Aksi taktirde bu araçların Ulusal Tip Onay Belgesi iptal edilir. Yürürlük

Madde 13 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinden 9 ay sonra yürürlüğe girer. Yürütme

Madde 14 — Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür. Ek I YAN KORUMA İÇİN TEKNİK ŞARTLAR 1 - GENEL HÜKÜMLER VE TARİFLER 1.1 - N2, N3, O3 ve O4 sınıfındaki her araç, korunması olmayan yol kullanıcılarının (yayalar, bisikletliler, motosikletliler), aracın yanından geçerken yere düşerek tekerleklerin altında kalma riskine karşı, araç etkin korunmasını sağlayacak şekilde yapılmalı ve/veya donatılmış olmalıdır.(1) Bu Yönetmelik aşağıdakilere uygulanmaz: - Yarı römorklu çekiciler, - Ağaç kütüğü, çelik çubuk taşıyıcıları, v.b. gibi bölünemeyen uzunluğa sahip çok uzun yükler taşımak üzere özel olarak tasarımlanmış ve imal edilmiş römorklar, - Uygulama nedenlerinden dolayı böyle bir yan koruma uygulamasının mümkün olmadığı, özel amaçlar için tasarımlanmış ve imal edilmiş araçlar. 1.2 - Bir aracın yan parçaları aşağıdaki paragraflardaki hükümlere uyan korumayı sağlarsa, aracın bu Ekin madde 1.1’de belirtilen özellikleri sağladığı kabul edilmelidir. 1.3 - TANIMLAR 1.3.1 - Yan Koruma İçin Araç Tipi "Yan koruma için araç tipi" tabiri, aşağıdaki temel özellikler bakımından farklılık göstermeyen araçlar manasındadır: Arka dingil genişliği, şasi ve karoserinin yapısı, boyutları, şekli ve malzemeleri, bu Ekin madde 2’deki özellikler çerçevesinde aracın süspansiyon karakteristikleri. 1.3.2 - "Yüksüz kütle" tanımı insansız ve yüksüz, ancak yakıtı dolu, soğutucusu sıvı, yağı tam olarak doldurulmuş ve imalatçı tarafından standart bir teçhizat olarak belirtilmişse, avadanlıkları ve yedek tekerleği olan çalışır durumdaki aracın kütlesidir. 1.4 - ARACIN KONUMLANDIRILMASI Bu Ekin madde 2’de belirtilen teknik şartlara uygunluğu için deneye tabi tutulduğunda, aracın konumu aşağıdaki şekilde olmalıdır: - Yatay ve düz bir yüzeyde, - Yönlendirilen tekerlekler, öne doğru düz bir konumda olmalıdır, - Araç, yüksüz durumda olmalıdır, - Yarı römorklar, yatay yükleme yüzeyi olan destekleri üzerinde konumlandırılmalıdır. ———————— (1) Bu Yönetmelik, ön tekerleklerden ileriye doğru ve arka tekerleklerden arkaya doğru olan araç kısımları için, herhangi bir ülkenin ilave şartlara sahip olmasına mani olmaz. 2 - ÖZEL BİR TERTİBAT TARAFINDAN SAĞLANAN YAN KORUMA (KENAR KORUYUCULAR) 2.1 - Tertibat, aracın toplam genişliğini artırmamalı ve tertibatın dış yüzeyinin ana parçası, aracın en dış düzleminden (azami genişlik) 120 mm’den daha içerde olmamalıdır. Tertibatın ön ucu, bazı araçlarda bu Ekin madde 2.4.2 ve madde 2.4.3’e uygun olarak, içeriye doğru bükülebilir. Yan koruyucunun arka tekerlekten sonraki ucu, en azından 250 mm boyunca arka lastiklerin en dış kenarlarına göre (lastiklerin zemine yakın kısımlarındaki şişkinlikler hariç) 30 mm’den daha fazla içeride olmamalıdır. 2.2 - Tertibatın dış yüzeyi, pürüzsüz, önemli derecede düzgün veya yatay olarak kıvrımlı ve mümkün olduğu kadar önden arkaya kadar devam edecek şekilde olmalıdır. Komşu parçalar üst üste gelebilir Arkaya doğru ve aşağıya doğru bakan üst üste gelen kenarlar veya boylamasına 25 mm’den daha fazla olmayan boşluk kalacak şekilde, ancak bununla birlikte, koruyucu tertibatın bitişik parçaları üst üste gelebilir. Cıvata veya perçinlerin şişirilmiş başları 10 mm’yi geçmeyen bir mesafeye kadar yüzeyin ilerisine veya yüzeyin dışına çıkabilir ve diğer parçalar pürüzsüz ve benzer olarak kavislendirilmesi kaydıyla aynı uzunluğa kadar dışarı çıkabilir. Bütün dış kenar ve köşeler, en az 2,5 mm yarıçapla kavislendirilmelidir (74/483/AT Yönetmeliğinde belirtildiği gibi deneye tabi tutulur). 2.3 - Tertibat, sürekli düz yüzeyden veya bir ya da daha fazla sayıdaki yatay yan raylardan veya yüzey ve yan rayların birleşiminden meydana gelebilir. Yan raylar kullanıldığında, birbirlerinden 300 mm’lik aralıktan daha fazla mesafede ve aşağıdaki verilen yüksekliklerden daha az olmamalıdır: - N2 ve O3 sınıfı araçlarda 50 mm, - N3 ve O4 sınıfı araçlarda 100 mm ve esas itibariyle düz yüzeyde Yüzey ve yan rayların birleşimleri (kombinasyonları), bununla birlikte bu Ekin madde 2.2’nin hükümlerine göre sürekli bir yan koruyucu eleman oluşturmalıdır. 2.4 - Yan koruyucunun ön kenarı, aşağıdaki şekilde imal edilmelidir: 2.4.1 - Konumu aşağıdaki şekilde olmalıdır: 2.4.1.1 - Motorlu araçta: Koruyucunun hemen önünde yer alan tekerlek lastiğinin en dış kısmına teğet olan enine düşey yüzeyin arkasına, 300 mm’den daha fazla mesafede olmamalıdır; 2.4.1.2 - Çeki demirli römorkta: Bu Ekin madde 2.4.1.1’de tanımlanan düzlemin arkasına, 500 mm’den daha fazla mesafede olmamalıdır; 2.4.1.3 - Yarı römorkta: Destek ayakları takılmışsa, destek ayaklarının enine orta düzleminin arkasına, 250 mm’den daha fazla uzakta olmamalı, ancak hiçbir durumda, en arka konumundaki kingpin (beşinci teker) merkezinden geçen enine düzlem ile tertibatın en uç noktası 2,7 m’yi geçemez. 2.4.2 - Diğer taraftan ön kenar açıklıkta yer alıyorsa, bu kenar, koruyucunun tam yüksekliğinden fazla sürekli düşey bir elemandan meydana gelmelidir. Bu elemanın dış ve ön yüzeyleri N2 ve O3 durumunda, arkaya doğru en az 50 mm olmalı ve içeriye doğru 100 mm bükülmeli ve N3 ve O4 durumunda, arkaya doğru en az 100 mm olmalı ve içeriye doğru 100 mm bükülmelidir. 2.4.3 – Bu Ekin madde 2.4.1.1’de belirtilen 300 mm’lik ölçü kabin sınırları içine girdiği durumdaki bir motorlu araçta, koruyucu panel kabinlerini karşılayacak şekilde imal edilmeli ve gerektiğinde 45o ’yi geçmeyen bir açı boyunca bükülmelidir. Süspansiyonlu veya devirmeli kabinlerde ön kenar ile kabin panelleri arasında 100 mm’lik boylamasına bir aralığa müsaade edilmelidir. Bu durumda, bu Ekin madde 2.4.2’ nin hükümleri uygulanmaz. 2.4.4 –Bu Ekin madde 2.4.1.1’de bahsedilen 300 mm’lik ölçü kabinin arkasında yer alan ve yan koruyucusu imalatçının isteği doğrultusunda bu Ekin madde 2.4.3’de belirtildiği gibi öne doğru uzanan bir motorlu araçta, bu Ekin madde 2.4.3’ün hükümleri karşılanmalıdır. 2.5 - Yan koruyucunun arka kenarı, arkanın hemen önündeki tekerleğin üzerindeki lastiğin en uç kısmına enine teğet olan düşey düzlemin önüne doğru 300 mm’den fazla mesafede olmamalıdır. Sürekli düşey bir eleman arka kenar üzerinde gerekli değildir. 2.6 - Yan koruyucunun alt kenarı hiçbir noktada zeminden 550 mm’den daha fazla yükseklikte olmamalıdır. 2.7 - Aşağıdaki durumlar hariç, koruyucunun üst kenarı lastikteki yere yakın şişkinliği dikkate almadan, lastiklerin dış yüzeyine teğet düşey düzleme teğet olan veya düzlem tarafından kesilen araç yapısının parçasından 350 mm’den daha fazla aşağıda olmamalıdır. 2.7.1 – Bu Ekin madde 2.7’ deki düzlem, aracın yapısını kesmiyorsa, üst kenar, yük platformu yüzeyi ile aynı seviyede veya zeminden 950 mm yukarıda (hangisi daha küçük ise) olmalıdır. 2.7.2 – Bu Ekin madde 2.7’deki düzlem, zeminden 1,3 m’den daha yukarıda bir seviyede aracın yapısını keserse, yan koruyucunun üst kenarı, zeminden 950 mm den daha fazla yukarıda olmamalıdır. 2.7.3 - Özel olarak tasarımlanan ve imal edilen (sadece konteyner veya ayrılabilir gövde takılması için değil) araçta, koruyucunun üst kenarı, bu Ekin madde 2.7.1 ve madde 2.7.2’ ye göre belirlenmeli, ilgili konteyner veya gövde, aracın bir kısmı olarak dikkate alınmalıdır. 2.8 - Yan koruyucular, tam sabit ve güvenli bir şekilde monte edilmiş (aracın normal kullanımı sırasındaki titreşimler nedeniyle gevşememeli) ve bu Ekin madde 2.9’da bahsedilecek olan parçalar dışında, metal veya diğer uygun malzemelerden yapılmalıdır. Yan koruyucu, 220 mm ± 10 mm çaplı dairesel ve düz yüzeyli bir çekicin (ram) merkezi ile, yan koruyucunun dış yüzeyinin herhangi bir parçası üzerine dik olarak uygulanan 1 kN’luk yatay statik kuvvete dayanabilirse ve yük altındaki koruyucunun bozulması (deformasyonu) aşağıdaki değerlerden fazla olmazsa, uygun olarak kabul edilmelidir: - Koruyucunun en arkada 250 mm’lik kısmı üzerinde 30 mm ve - Koruyucunun geri kalan kısmında 150 mm. 2.8.1-Yukarıdaki özelliğe uygunluk, hesaplamalar yoluyla kontrol edilebilir. 2.9 - Akü kutusu, hava tankları, yakıt tankları, lambalar, yansıtıcılar,yedek tekerlekler, ve avadanlık kutuları gibi sürekli araç üzerinde bulunan aksamlar, direktifin boyutsal şartları sağlanması durumunda yan koruyucu içinde bir arada bulundurulabilir. Boşluklarla ilgili olarak bu Ekin madde 2.2’de belirtilen şartlar uygulanmalıdır. 2.10 - Yan koruyucu, fren, hava veya yakıt borularının bağlantısı için kullanılmaz. 3 - Yukarıdaki hükümlerden istisnai olarak, aşağıdaki tip araçları, sadece her bir durumda belirtildiği gibi uymaları yeterlidir. 3.1 - Uzatılabilir römork, en kısa uzunluğuna kadar kısaltıldığında, bu Ekin madde 2’nin özelliklerinin, tamamı ile uyumlu olmalıdır. Römork uzatıldığında, yan koruyucular, bu Ekin madde 2.4 veya madde 2.5’den en az birine ve bu Ekin madde 2.6 ve madde 2.7 ve madde 2.8’e uyumlu olmalı, römorkun uzatılması, yan koruyucunun uzunluğu boyunca aralıklar oluşturmamalıdır. 3.2 - Araca, sürekli olarak takılan kapalı bir tankerde sadece sıvı maddelerin taşınması maksadıyla tasarımlanan bir araç olan ve yükleme veya boşaltma yapmak için hortum veya boru bağlantıları bulunan bir tanker aracı bu Ekin madde 2’nin bütün özelliklerine uygulanabileceği kadar uyan yan koruyucularla donatılmalıdır. Sadece çalışma şartlarının gerektirdiği durumlarda uygunluğun dışına çıkılabilir. 3.3 - Yükleme, boşaltma veya aracın tasarımlandığı amaçlar itibariyle diğer çalışmalar süresinde ilave kararlılık sağlamak üzere uzatılabilen ayakları olan bir araçta yan koruyucu, gerekli olan yerlerde bu ayakların uzatılmasına imkan verecek ilave aralıklarla düzenlenebilir. 3.4 - Ro-ro taşımacılığı için bağlantı noktaları ile donatılmış bir araçta, yan koruyucular üzerinde, sabitleme ipinin geçirilmesi ve gerdirilmesi için aralıklara müsaade edilir. 4 - Eğer aracın yanlarındaki elemanlar, birlikte şekil ve karakteristik olarak, bu Ekin madde 2’deki istekleri karşılayacak şeklide tasarımlanmış ve/veya donatılmışsa, bu elemanlar, yan koruyucunun yerini almış kabul edilebilirler. 5 - AT Tip Onayı Başvurusu 5.1 - Bir araç tipinin yan koruma ile ilgili olarak tip onayı başvurusu araç imalatçısı veya yetkili temsilcisi tarafından yapılmalıdır. 5.2 - Aşağıda belirtilen belgeler ve bilgiler başvuruya üç nüsha halinde eklenmelidir; 5.2.1 - Araç kenarlarının boyutsal çizimleri, fotoğrafları ve görüntüleri ile birlikte bu Ekin madde 1.4.1’de belirtilen kriterlerin dayanım noktasından itibaren aracın bir tanımı. Aracı tanımlayan numaralar ve/veya semboller belirtilmelidir. 5.2.2 - Yeterli düzeyde ayrıntılı bilgi ile birlikte yan korumayı sağlayan parçaların teknik bir açıklaması 5.3 - Onaylanacak tipi temsil edecek bir araç, tip onayı deneylerini yapmaktan sorumlu teknik servise sunulmalıdır. 6 - AT Tip Onayı 6.1 - Araç tipinin AT Tip Onayı Belgesine Ek I/A’da görülen örneğe uygun olarak hazırlanan bir Ek yapılmalıdır. —— • ——